Dus dit is een van de laatste schilderijen die Van Gogh schilderde.
De laatste maanden van zijn leven waren waarschijnlijk de meest verbazingwekkende
artistieke uitspattingen in de geschiedenis.
Het was alsof Shakespeare Othello, Macbeth en
King Lear versloeg in een zomer vakantie.
En vooral verbazingwekkend omdat Van Gogh
het zonder hoop op waardering of beloning deed.
Bedankt dat je mij hier hebt gebracht. Graag gedaan.
Je bent zo aardig tegen mij. Waarom ben je zo aardig tegen mij?
Ik ben altijd aardig tegen je. Niet zoals nu.
Die plaatsen waar je me naar toe neemt... Arcadia, de Trojaanse Tuinen, nu dit.
Ik denk dat het verdacht is. Er is niets verdachts aan.
Okay, ik maakte een grapje. Waarom jij niet?
Elk van deze schilderijen is nu tien miljoen waard.
Maar in zijn leven, was hij een commerciële ramp.
Verkocht slechts een schilderij, en dat was aan de zus van een vriend.
We hebben mogelijk hier de grootste artiest aller tijden,
maar toen hij stierf, had je zijn hele werk kunnen verkopen
en dan zou je net genoeg geld hebben om een bank en een paar stoelen te kopen.
Als je me nu volgt...
Wie is het? Het is de Dokter!
Hij was de Dokter die voor van Gogh zorgde toen hij gek werd.
Dat wist ik.
Kijk! Daar is het, de echte.
Ja. Je kan bijna zijn hand voelen alsof hij recht voor je zit te schilderen.
De kleuren vorm gevend...
Wacht eens. Wat?
Nou, kijk daar eens naar.
Wat? Er is hier iets niet helemaal goed.
Wat is niet helemaal goed? Kijk daar, in het raam van de kerk.
Is het een gezicht? Ja.
En helemaal geen leuk gezicht.
Ik herken kwaad als ik het zie en ik zie het in dat raam.
Het is van de hand gedaan voor, voor ongeveer 20...
Pardon. Als ik even een seconde mag storen. Sorry allemaal.
Routine inspectie, Ministerie van Kunst en...
Wetenschappen. Dus, ehm... Dr Black. Ja, dat klopt.
Weet u wanneer dat schilderij van de kerk is geschilderd?
Ah, wat een interessante vraag.
De meeste mensen... Wanneer was het?
Precies? Zo precies mogelijk als u kunt.
Zonder lange speech, indien mogelijk. Ik heb haast.
Wel, in dat geval, waarschijnlijk ergens tussen 1 en 3 juni.
Welk jaar? 1890.
Minder dan een jaar voor hij zelfmoord pleegde.
Dank u, meneer. Inderdaad erg behulpzaam.
Leuke vlinderstrik. Vlinderstrikken zijn cool.
De uwe is erg... Oh, dank u.
Houd ze aan de praat. We moeten gaan.
Hoe zit het met de andere schilderijen? Kunst kan wachten. Dit is leven en dood.
We moeten met Vincent Van Gogh praten.
Vertaald door Cole1962 verbeterd door Godslink voor www.bierdopje.com
Goed, dit is het plan. We zoeken Vincent
en hij leidt ons rechtstreeks naar de kerk en onze gemene vriend.
Makkelijk. Wel, nee. Ik denk dat niets met mr Van Gogh makkelijk is.
Hij is nu waarschijnlijk in het lokale café
oranje achtig licht, stoelen en tafels buiten.
Zoals dit? Dat is het.
Of inderdaad zoals dit.
Ja, precies zoals dit.
Goede avond.
Kent u de naam Vincent Van Gogh?
Houd op over deze man.
Excuseer mij.
Kunt U Vincent Van Gogh? Helaas wel.
Helaas?
Hij is dronken, hij is gek en hij betaalt nooit zijn rekeningen.
Maar een goede schilder, toch?
Kom op! Kom op!
Een schilderij voor een drankje.
Dat is geen slechte deal.
Het zou geen slechte deal zijn als de schilderijen goed waren.
Ik kan dat niet aan mijn muur hangen.
Het zou de klanten halfdood schrikken.
Het is erg genoeg om je hier in persoon te hebben,
dronken tussen de gasten dag en nacht met die stomme hoed.
Je betaalt of je gaat eruit.
Ik betaal als je dat wilt. Wat?
Wel, als je wilt. Ik betaal voor het drankje.
Of ik betaal voor het schilderij en je kunt met het geld betalen voor de drank.
Wie ben je eigenlijk?
Ik ben... nieuw in de stad.
Nu, in dat geval, weet je deze drie dingen niet.
Een, ik betaal voor mijn eigen drank, dank je.
Twee, niemand koopt ooit mijn schilderijen want ze worden de stad uit gelachen,
dus als je in de stad wil blijven, stel ik voor dat je je geld voor jezelf houdt.
En drie, je vriendin is leuk,
maar je moet je grote neus uit andermans zaken houden.
Kom op, nog een drankje.
Ik betaal morgen. Nee.
Of, aan de andere kant, een beetje meer hartstochtig, ja.
Of, aan de andere kant, om mijn zaak te beschermen tegen gekken, nee. Of?
Oh, luister, houd jullie mond alletwee!
Ik wil graag een fles wijn, alstublieft,
die ik dan deel met iemand die ik kies.
Dat kan goed zijn.
Ik vind dat goed. Goed.
Dat accent van je.
Kom je uit Holland net als ik? Ja. Nee.
Ze bedoelt ja. Dus, begin opnieuw.
Hallo, ik ben de Dokter. Ik wist het!
Sorry? Mijn broer stuurt altijd dokters,
maar je kunt me niet helpen.
Nee, niet dat soort dokters.
Dat is ongelooflijk, denk je niet, Amy?
Absoluut. Een van mijn favorieten. Een van mijn favorieten wat?
Je hebt nooit eerder mijn werk gezien. Ah, ja.
Een van mijn favoriete schilderijen die ik gezien heb. In het algemeen.
Dan kun je niet veel schilderijen gezien hebben.
Ik weet dat het afschuwelijk is.
Het is het beste wat ik kan.
Je haar is oranje.
Ja. Het jouw ook.
Ja.
Het was nog meer oranje, maar nu minder natuurlijk.
Zo, Vincent, heb je onlangs nog kerken geschilderd?
Of kerkplannen? Zijn kerken, kapellen, religieuze dingen als dat,
iets wat je wil gaan doen? Je weet wel, heel binnenkort?
Er is een kerk die ik mischien wil gaan schilderen als het weer goed is.
Dat is heel goed nieuws.
Ze is vermoord!
Help me! Dat is, aan de andere kant, niet zulk goed nieuws.
Kom op, Amy, Vincent!
Ze is aan flarden gescheurd!
Alsjeblieft, laat me kijken. Ik ben een dokter. Wie is het?
Oh, nee, nee, nee.
Is ze dood?
Weg stelletje gieren! Dit is mijn dochter. Giselle.
Wat voor een monster heeft dit gedaan?
Ga weg van haar! Okay, okay.
Haal die gek hier weg!
Jij brengt dit over ons heen. Je gekte! Jij!
Hij is de schuldige!
Ben je in orde?
Ja, ik ben er aan gewend.
Is zo'n moord al eens eerder gebeurd?
Een week geleden nog. Het is een vreselijke tijd.
Zoals ik al dacht, zoals ik al dacht. Kom op, we kunnen je beter thuis brengen.
Waar slapen jullie vannacht? Oh, je bent erg aardig.
Donkere nacht, veel sterren. Het is niet zoveel.
Ik leef op mezelf.
Maar het is wel goed voor een nacht. Een nacht.
Blijven we bij hem? Totdat hij de kerk schildert.
Kijk uit. Die is nat. Wat?
Sorry voor al de rommel.
En wat voor rommel.
Ik accepteer dat ik de enige ben die van mijn schilderijen houd.
Wow.
Ik bedoel, echt. Wow.
Ja, ik weet dat het een zooi is. Ik zal het eens goed opruimen.
Dat moet ik doen, dat moet ik echt doen.
Iemand koffie?
Niet voor mij.
Weet je, je moet voorzichtig met deze zijn. Ze zijn... prachtig.
Prachtig voor mij. Niet prachtig voor anderen.
Ze zijn prachtig voor mij!
Wel, je bent erg aardig. En je goedheid is van harte welkom.
Goed, dus, die kerk dan, Is die in de buurt?
Wat is er toch met jou en die kerk?
Oh, gewoon geïnteresseerd in, je weet wel.
Verre van normaal.
Lijkt mij. Dat je nergens anders over praat.
Hij is een beetje vreemd. Goed, laten we het over jou hebben.
Waar ben je in geïnteresseerd?
Kijk om je heen.
Kunst.
Het lijkt mij dat er zoveel meer is op de wereld dan
het gemiddelde oog kan zien.
Ik geloof, dat als je goed kijkt,
er meer wonderen zijn in dit heelal
dan waarvan je kan dromen.
Dat hoef je me niet te vertellen.
Het is kleur. Kleur is de sleutel.
Ik kan alle kleuren horen.
Luister naar ze.
Iedere keer als ik naar buiten ga, voel ik de natuur naar me schreeuwen.
Kom op. Kom op en pak me. Kom op.
Kom op! Neem mijn mysterie!
Misschien heb je nu genoeg koffie gehad.
Wat dacht je van wat kalmerende thee?
Laten we je een kop kamille geven of zoiets? Amy?
Waar is Amy?
Nee, nee. NEE!
Amy? Amy?
Wat is er gebeurd?
Ik keek naar de schilderijen daar en iets raakte me van achteren.
Het is goed. Hij is weg nu en wij zijn hier. Nee!
Rustig. Rustig!
Wat gebeurd er? Wat doet hij?
Ik weet het niet. Oh, jee.
Rennen. Ren!
Ja, ja, ja. Dat is geen slecht idee.
Amy, kom terug. Hij heeft een soort toeval.
Ik probeer hem te kalmeren.
Rustig, Vincent, rustig.
Kijk, kijk. Ik ben het, ik ben het, ik ben het. Het is de Dokter, kijk.
Niemand is hier. Dus, Vincent...
Kijk uit!
Ik kan niets zien. Wat is het?
Dat is een goede vraag.
Laat me je helpen. Kan je hem ook zien?
Ja soort van.
Wel, nee. Niet echt.
Kon je hem niet zien?
Nee!
Hij is weg. Oh, okay.
Ja, natuurlijk.
Goed.
Dus hij is onzichtbaar? Hoe zag hij er uit? Ik laat het je zien.
Oh, nee, nee, nee!
Wat? Het is net... Dat was een erg goede...
Oh, nee.
Verder gaan.
Goed. goed.
Goed. Amy, maak het Mr Van Gogh gemakkelijk.
Laat geen onzichtbare monsters door de voordeur naar binnen.
Maar het zou buiten kunnen zitten wachten.
Maak je geen zorgen, ik riskeer het. Wat is het ergste dat kan gebeuren?
Je kunt in stukken worden gescheurd door een monster, die je niet kan zien.
Oh, goed, ja. Dat.
Maak je geen zorgen. Ik ben terug voordat je kan zeggen: Waar is hij nu heen?
Niet zo snel!
Maar behoorlijk snel.
Ik zie je straks.
Goed. Ben je hier ergens? Ik kan me niet genoeg verontschuldigen.
Ik dacht dat je gewoon een nutteloos speeltje was.
Ik dacht dat je gewoon een beschamend kado was
van een verveelde schoonmoeder met twee hoofden en slechte adem. Twee maal.
Hoe verkeerd kan iemand het hebben?
Goed.
Goed, je werkt.
Nu, eens zien wat je hier van maakt.
Wie is dat?
Nee, ik weet dat dat het niet is. Daar zijn er duizenden van
en je kunt ze duidelijk zien.
Nee. Zeker niet. Dit is het probleem met de impressionisten...
niet precies genoeg.
Dit zou nooit gebeuren met Gainsborough of een van dat soort nette schilders.
Sorry, Vincent.
Je zult echt iets beters moeten tekenen.
Dat is beter, ouwe meid.
Tijdvertraging, maar het komt altijd goed aan het einde. Goed.
Laten we uitzoeken wie dat is, dan.
Whoa, daar ben je, jij arm ding.
Jij brutaal, moordzuchtig,
verlaten ding.
Ik hoop dat we elkaar snel weer zien, zodat ik je thuis kan brengen.
Misschien niet zo snel.
Doe dat nooit! Je maakt me enorm aan het schrikken.
Sorry. Ik verveelde me.
Zoveel als je zijn kleur en vorm bewonderd,
hoe moeilijk is het om van Vincent Van Gogh's snurken te houden.
Wakker worden. Het zonnetje is al op!
Ontbijt wordt geserveerd op de binnenplaats.
Whoa! Wat een ochtend.
Kom op.
En Amy heeft een kleine verrassing voor je.
Ik wilde je wat opvrolijken als dank dat je mij gered hebt gisteravond.
Ah!
Ik dacht dat je ze mischien wel,
zou willen schilderen ofzo. Het was maar een gedachte. Ja.
Het is niet mijn favoriete bloem.
Hou je niet van zonnebloemen? Nee, het is niet dat ik ze niet mooi vind.
Ik vind ze te moeilijk.
Altijd ergens tussen levend en dood.
Half menselijk als ze zich naar de zon keren. Een beetje walgelijk.
Maar, weet je,
ze zijn een uitdaging.
En ik ben er zeker van dat jij ook groeit.
Maar, verdergaand, er is iets wat ik je moet laten zien.
Dat is hem.
En de ogen. Zonder genade.
Dit een een schepsel genaamd de Krafayis.
Ze reizen door de ruimte, ze reizen als groep.
Zwervend door het heelal.
Soms wordt er een achtergelaten
en omdat ze een onaardig ras zijn, komen de anderen nooit terug.
Dus, overal door het hele heelal zijn ze er enkele,
uitermate genadeloos, uitermate verlaten Krafayis.
En wat ze doen is... Nou, moorden, totdat zij vermoord worden.
Wat meestal niet gebeurt. Omdat andere wezens hen niet kunnen zien.
Maar ik wel. Ja.
En dat is waarom we in een unieke positie zijn, mijn vriend,
om dit bewind van terreur te eindigen.
Dus, heb je zin om de kerk vandaag te gaan schilderen?
Hoe staat het met het monster?
Geloof me op mijn woord. Als jij het schildert, komt hij.
Goed. Ik pak mijn dingen. Rustig aan.
Ik beloof je, morgen om deze tijd zijn we je niet meer tot last.
Dit is riskant. Riskanter dan normaal?
Goed, denk er aan.
Dit is in het midden van Vincent Van Gogh's beste schilder jaar.
Het resultaat van onze reis kan zijn
de bruutste moordenaar van de grootste schilder ooit geleefd.
De helft van de schilderijen aan de muur van het Museum D'Orsay zal verdwijnen.
En het zal onze fout zijn.
Vincent? Vincent!
Vincent, kan ik helpen?
Het is zo duidelijk dat je niet kunt helpen.
En als je weggaat, en iedereen gaat altijd weg,
zal ik wederom worden achtergelaten met een leeg hart en zonder hoop.
Mijn ervaring is dat er, verbazingwekkend, altijd hoop is.
Dan is je ervaring onvolledig.
Ik weet hoe het zal eindigen.
En het zal niet goed eindigen.
Kom op. Kom eruit, laten we naar buiten gaan.
Naar buiten!
Ga naar buiten.
Wat doen jullie hier? Wat doen jullie hier?
Heel goed. Ik ga weg. Ik zal jullie verlaten.
Wat gebeurt er?
We gaan weg.
Iedereen weet dat hij een gevoelige man is.
Over enkele maanden zal hij... zelfmoord hebben gepleegd.
Zeg dat niet. Alsjeblieft.
Kom op. We moeten dit zelf doen.
Ga op het goede moment naar de kerk en hoop dat het monster zich vertoond.
Ik ben klaar. Laten we gaan.
Het spijt me dat je zo verdrietig bent. Maar dat ben ik niet.
Soms kwellen deze stemmingen me voor weken of maanden.
Maar ik voel me nu goed.
Als Amy Pond door kan gaan, dan kan Vincent Van Gogh dat ook.
Ik sleep me niet voort. Ik voel me goed.
Oh, Amy.
Ik hoor het lied van je bedroefdheid.
Je hebt iemand verloren denk ik.
Ik ben niet bedroefd.
Waarom huil je dan?
Het is goed. Ik begrijp het.
Ik ben er niet zeker van.
Goed. Goed!
Zo, nu moeten we een plan hebben. Voor als dat schepsel terugkomt...
Dan zullen we tegen hem vechten. Wel, ja, tik.
Maar vannacht hadden we geluk.
Amy had dood kunnen zijn.
Dus deze keer, om te beginnen,
moeten we zeker zijn dat ik hem ook kan zien.
En hoe kunnen we dat ineens doen?
Het antwoord zit in deze doos. Ik had een prima, stinkende schoonmoeder.
Oh, nee. Het is dat arme meisje uit het dorp.
Heb je een plan? Of niet?
Nee.
Het is een ding... het is als een plan, maar dan groter.
En vertel het me zodra je monsters ziet.
Ja. Ik mag dan wel gek zijn, maar niet stom.
Nee, helemaal.
En, om eerlijk te zijn...
...weet ook niet zeker of je gek bent.
Het lijkt mij dat depressief erg moeilijk...
Shh.
Ik werk.
Goed, ja.
Schilderen. Schilder!
Ik herinner me kijkent naar Michelangelo die de Sixtijnse Kapel schilderde.
Wow! Wat een zeur.
Ik zei tegen hem, "Luister, als je hoogtevrees hebt,
dan had je die opdracht niet moeten nemen."
Shh!
En Picasso. Wat een afschuwelijke oude geit.
Ik vertelde hem, Concentreer je, Pablo, het is een oog,
aan elke kant van het gezicht. Rustig.
Is dit hoe de tijd normaal voorbij gaat?
Echt langzaam.
In de juiste volgorde.
Als er een ding is dat ik niet kan uitstaan, is een niet punctuele buitenaardse aanval.
Gaat het goed met je? Je lijkt een beetje,
als ik niet beter zou weten, zou ik zeggen nerveus.
Er is iets niet goed en ik kan mijn vinger er niet op legggen.
Daar. Hij is bij het raam.
Waar? Daar, rechts.
Zoals ik al dacht. Kom op. Ik ga naar binnen.
Goed, ik kom ook.
Nee. Jij bent Vincent Van Gogh.
Nee.
Maar je bent niet gewapend.
Dat ben ik wel. Met wat?
Overmoedigheid, dit en een kleine schroevendraaier. Ik ben gewapend.
Hoef alleen de juiste combinatie te vinden en hem ermee lam te leggen.
Sonic gaat nooit mis. In ieder geval, Amy, alleen een gedachte,
een simpele instructie...
volg mij niet onder geen enkel beding.
Dat zal ik niet doen.
Ga je hem volgen? Natuurlijk.
Ik houd van je.
Heeft hij zich verplaatst? Nee. Alleen verschoven naar het volgende raam.
Maar, wacht!
Hij draait nu.
Verdorie. Hij heeft zich verplaatst.
Dokter! Amy!
Dokter! Argh! Ik dacht dat ik je zei...
Laat maar. We zullen hier later over praten. Snel. Hierin.
Kun je wat rustiger ademen, alsjeblieft?
Nee!
Hij is voorbij gegaan. Shh.
Ik denk dat hij ons hoorde.
Hij heeft een indrukwekkend gehoor.
Wat minder indrukwekkend is, zijn onze kansen op overleving.
He, zoek je mij, vriend?
Kom op. Hierzo.
Omdat ik hier op je wacht.
Kom op. Snel! Ga achter me staan.
Gebeurd er iets?
Waar is hij? Waar denk je dat hij is, idioot. Gebruik je hoofd.
Iets? Niets. In feite, lijkt hij zich te vermaken.
Ooh. Duiken. Links.
Rechts, sorry. Agh!
Jouw rechts, mijn links.
Dit is helemaal niet goed. Ren als een gek en hergroepeer.
Oh, kom op, hierin.
Goed. Okee.
Hier is het plan. Amy, Rory. Wie?
Sorry, um, Vincent.
Wat is het plan? Ik weet het eigenlijk niet.
Maar in de toekomst, gebruik ik deze schroevendraaier om schroeven te schroeven.
Een moment. Ik ben zo terug.
We kunnen proberen met hem te praten. Met hem praten?!
Wel, ja. Het kan interessant zijn te weten wat zijn kant van het verhaal is.
Ja, maar misschien is hij niet echt in de stemming voor een gesprek
op dit moment.
Goed, het kan geen kwaad om het te proberen. Luister. Luister!
Ik weet dat je mij kan verstaan.
Ofschoon ik weet dat je niet begrijpt waarom je mij kan verstaan.
Ik weet ook dat niemand met je heeft gesproken voor een heel lange tijd,
maar alsjeblieft... luister.
Ik hoor ook niet op deze planeet.
Ik ben ook alleen.
Als je me vertrouwt, ben ik zeker, dat we tot een soort,
overeenkomst kunnen komen.
En dan, wie weet?
Hierheen, maat!
Wat is er aan de hand?
Het beweegt zich rond de kamer. Zoekt in de rondte.
Wat? Het is alsof het in de val is gelopen.
Het beweegt langs de muren van de kamer.
Ik zie helemaal niets.
Ik ben echt stom.
Oh, doe normaal! Dit is niet het moment om je zelfachting te her-evalueren.
Nee, ik ben echt stom en ik word oud.
Waarom valt het aan, maar eet nooit zijn slachtoffers op?
En waarom was het verlaten door zijn groep en hier achtergelaten om te sterven?
Waarom zoekt het hulpeloos zijn weg langs de muren van de kamer?
Het kan niet zien, het is blind.
Dat verklaart waarom hij zo goed kan horen!
Wat helaas ook verklaart waarom het nu
rond draait en precies op ons af komt.
Vincent. Vincent, wat gebeurt er?
Het laadt nu op. Ga weg. Ga weg!
Hij was helemaal niet zonder genade.
Hij was zonder zicht.
Ik wilde dit niet laten gebeuren.
Ik wilde het alleen maar verwonden, ik wilde nooit...
Hij probeert iets te zeggen.
Wat is het?
Ik heb moeite om het te begrijpen. Maar ik denk dat hij probeert te zeggen,
Ik ben bang, ik ben bang.
Daar, daar.
Het is goed. Het komt goed met je. Ssh.
Hij was bang.
En hij viel aan.
Zoals mensen, die aanvallen als ze bang zijn.
Zoals de dorpelingen die tegen me schreeuwen.
Zoals de kinderen die stenen naar me gooien.
Soms is winnen... winnen is helemaal niet leuk.
Houd mijn hand vast, Dokter.
Probeer te zien wat ik zie.
We hebben zo'n geluk dat we nog steeds leven om deze mooie wereld te zien.
Kijk naar de lucht.
Het is niet donker en zwart en zonder karakter.
Het zwarte is in feite diepblauw.
En daar, lichter blauw.
En blazend door het blauwe en het zwarte,
draait de wind door de lucht en dan,
schijnend, en brandend, breken de sterren door!
Kun je zien hoe hun licht rolt?
Overal waar we kijken,
gloeit de complexe magie van de natuur voor onze ogen.
Ik heb veel dingen gezien, mijn vriend.
Maar je hebt gelijk.
Niets is zo mooi als de dingen die we zien.
Ik zal jullie verschrikkelijk missen.
Ik wilde dat ik iets van echte waarde aan jullie kon geven.
Oh, nee, nee. Ik zou nooit zo'n buitengewoon kado kunnen accepteren.
Goed.
Jullie zijn niet de eerste die een aanbod afslaan.
Amy, de gezegene, de prachtige.
Wees goed voor jezelf en wees aardig voor jezelf.
Ik zal mijn best doen.
En knip je baard een beetje voordat je weer iemand kust.
Dat zal ik doen. Dat zal ik doen.
En als je die Dokter van je zat bent, kom dan terug.
En we zullen massa's kinderen hebben.
Dokter, mijn vriend.
We hebben samen monsters bevochten en hebben gewonnen.
In mijn eentje, zou ik nooit zo goed geweest zijn.
Denk je wat ik denk?
Ik dacht dat ik wat eten nodig zou hebben voordat we gaan.
Wel, nee, je denkt niet precies wat ik denk.
Vincent!
Ik heb iets voor je dat ik je wil laten zien.
Misschien moet je jezelf eerst even een beetje opknappen.
Nou, je weet dat we een paar gesprekjes hadden over de mogelijkheid
dat er meer kan zijn in het leven dan normale mensen zich voorstellen?
Ja.
Wel, veranker jezelf, Vinny.
Hoe komt het dat ik de gek ben.
En jullie twee zijn gezond gebleven?
Wat doen al die dingen? Oh, een grote verscheidenheid van dingen.
Deze hier, bijvoorbeeld, speelt rustgevende muziek.
Terwijl deze een hoop herrie maakt.
En deze maakt iedereen gek.
En deze?
Dat is een wrijvings contrafibulator! En dit? Dat is ketchup.
En deze is mosterd.
Mmm. Leuk!
Kom op. Terug naar het cafe en vertel me
over al de wonderen van het heelal.
Goed idee. Ofschoon, eigenlijk,
is er iets kleins dat ik je eerst zou willen laten zien.
Waar zijn we?
Parijs. 2010.
En dit is het grote Museum D'Orsay.
Het huis van veel van de grootste schilderijen in de geschiedenis.
Oh, dat is prachtig.
Negeer dat.
Ik wil iets veel belangrijkers aan je laten zien.
Dr. Black, we hebben elkaar een paar dagen geleden ontmoet.
Ik vroeg u over de kerk bij Auvers.
Oh, ja. Blij te hebben kunnen helpen.
U deed aardig over mijn das.
Ja. En vandaag is er een andere klapper als ik het zo mag zeggen.
Maar ik vroeg me af, tussen u en mij, in 100 woorden,
op welke plaats zou Van Gogh komen in de geschiedenis van de kunst?
Wel, moeilijke vraag.
Maar, voor mij, is Van Gogh de beste schilder van allemaal.
Zeker, de meeste populaire, grootste schilder aller tijden,
de meest geliefde.
Zijn gebruik van kleur, het meest prachtige.
Hij transformeerde de pijn van zijn gekwelde leven in een extatische schoonheid.
Pijn is makkelijk te portretteren, maar om je passie en pijn te gebruiken
om de extasie te tekenen en de vreugde en magnifiekheid van onze wereld...
niemand heefd dat ooit eerder gedaan.
Misschien zal niemand dit ooit weer doen.
In mijn geest, die vreemde, wilde man die door de velden van de Provence zwierf
was niet alleen 's werelds grootste kunstenaar,
maar ook een van de geweldigste mannen die ooit heeft geleefd.
Vincent. Het spijt me.
Het spijt me. Is het te veel?
Nee. Het zijn tranen van geluk.
Dank u, meneer. Dank u.
Graag gedaan. Graag gedaan.
Sorry van de baard.
Dit verandert alles.
Ik loop morgen als een ander mens met mijn ezel op mijn rug.
Ik kan nog steeds niet geloven dat een van de hooibergen
in het museum was. Wat beschamend.
Het was een geweldig avontuur en een grote eer.
Je bent de eerste Dokter
ooit die mijn leven anders heeft gemaakt.
Ik ben verheugd. Ik zal jullie nooit vergeten.
En ben je zeker dat het huwelijk niet aan de orde is. Deze keer.
Ik ben niet zo'n trouw type.
Kom op. Laten we terug gaan naar de tentoonstelling.
Tijd kan worden herschreven. Ik weet dat het kan. Kom op!
Oh, het lange leven van Vincent Van Gogh.
Er zijn honderden nieuwe schilderijen Ik weet niet zeker of ze er zijn.
Kom op!
We hebben hier het laatste werk van Vincent Van Gogh,
die zelfmoord pleegde op zijn 37ste.
Hij is nu erkend als een van de beste kunstenaars aller tijden.
Wil u me volgen...
Zo, je had gelijk. Geen nieuwe schilderijen.
We hebben uiteindelijk toch geen verschil gemaakt.
Dat zou ik niet zeggen.
Hoe ik het zie, het hele leven bestaat uit goede dingen en slechte dingen.
Hé.
De goede dingen
verzachten niet altijd de slechte dingen.
Maar, andersom... de slechte dingen hoeven niet noodzakelijk
de goede dingen te verpesten of ze onbelangrijk te maken.
En we voegden zeker aan zijn hoop van goede dingen toe.
En als je voorzichtig kijkt...
...hebben we inderdaad een paar kleine veranderingen gemaakt.
Geen Krafayis.
Als we getrouwd waren, dan zouden onze kinderen erg, erg rood haar hebben.
Het ultieme rood.
Helderder dan zonnebloemen.
Hallo? Ik heb je hulp nodig. Er is een ongeluk gebeurd.
Wat doet hij daar boven?
Heb je de advertentie al opgehangen? Dat deed ik vandaag. Raam van de boekhandel.
Zoek een man voor me. Ja, anders moet je het met mij doen.
Je moet er eerst voor mij een regelen.
Oh, ik houd van je, ik houd van je, ik houd van je.
Ik houd van je. Ik houd van je.
Wel, dat is goed want ik ben je nieuwe huurder.
Vertaald door Cole1962 verbeterd door Godslink voor www.bierdopje.com