Signora, uw school biedt een mogelijkheid tot verbetering, een vlucht uit de werkelijkheid.
Mijn dochter...
Isabella is nu 17 jaar oud,
maar wat voor kansen zijn er nou voor de dochter van een botenbouwer?
Wij hebben geen toekomst. Geen toekomst zonder u.
Ik ben ontroerd door je bezorgdheid voor je dochter.
Ik vind dat het beschermen van de toekomst van je eigen kinderen een heilige plicht is.
Signora, ze... ze betekent alles voor me.
Dan zullen we goed voor haar zorgen.
Ik wist het!
Neem maar afscheid van je dochter.
Nu, signora? - Waarom zou je wachten?
De tijd tikt door.
Wees sterk, meisje. Maak me trots.
Stap in het licht, schat.
Goed zo.
Wat zeg jij ervan, Francesco? Vind je haar wat?
Oh, zeker, moeder. Absoluut.
Met mij! Hallo! Hoe gaat het?
De reden dat ik bel, is dat ik je al zeven uur niet meer heb verteld dat ik van je hou,
wat een schandaal is, en zelfs als we morgen niet zouden trouwen,
zou ik je alsnog vragen om met me te trouwen. Ja, dat zou ik zeker, want jij bent geweldig.
Oh... Oh. Oh, donders. Ik heb... Ik heb... Ik... Ik... Ik...
Ik zie je morgen.
Eruit! Eruit! Eruit!
Rory!
Wat een opluchting. Ik dacht dat ik uit de verkeerde taart zou kruipen. Alweer.
Wat mij eraan herinnert, er staat buiten een meisje in een bikini.
Kan iemand haar even binnen laten en haar een truitje geven? Lucy. Een prachtige meid.
Ze heeft suikerziekte.
Zo dan, Rory.
We moeten het even over je verloofde hebben.
Ze probeerde me te kussen.
En weet je wat, trouwens, je hebt geluk, ze kan geweldig goed kussen.
Grappig hoe je in je hoofd iets kan zeggen dat prima klinkt...
Vertaling: Regeer www.bierdopje.com
Oh! Het leven daarbuiten, het is verbazingwekkend.
Ik bedoel, het verblindt je voor de dingen die belangrijk zijn.
Ik heb het relaties en plannen zien verteren...
Dat hoort hij te doen.
...want als iemand dat allemaal heeft kunnen zien, de glorie proeven en dan weer terugkeren,
dan breekt het je op. Dus... Ik stuur jullie ergens naar toe... Samen.
Wat, als in een date? - Waar of wanneer jullie ook maar willen.
Onder één voorwaarde... Het moet verbazingwekkend zijn. De Moulin Rouge in 1890!
De eerste Olympische Spelen!
Zie het maar als een huwelijksgeschenk, want het wordt dit of cadeaubonnen.
Het is moeilijk te bevatten, hè?
Een klein hokje, een enorme ruimte binnenin. Hoe kan dat? Ik leg het uit.
Het is een andere dimensie? - Het is eigenlijk een andere dimens... Wat?
Na Gevangene Nul, heb ik veel gelezen over de laatste wetenschappelijke theorieën.
Sneller dan het licht reizen, een alternatieve werkelijkheid.
Ik vind het altijd mooi als iemand zegt: "Hij is van binnen veel groter!"
Daar kijk ik altijd naar uit.
Die date... Ik heb het een beetje gehad met door gangen heen rennen.
Wat denk jij ervan, Rory? - Wat dacht je van ergens... romantisch?
Venetië!
Venezia! La Serenissima!
Een onmogelijke stad. Een ongerijmde stad!
Gesticht door vluchtelingen die voor Atilla de Hun op de vlucht waren.
Het was slechts een verzameling van kleine houten huisjes in het moeras,
maar werd uiteindelijk een van de machtigste steden van de wereld.
Steeds binnengevallen, steeds overstroomd...
Steeds... Gewoon prachtig!
Oh, je moet wel van Venetië houden.
En dat hebben al velen gedaan. Byron, Napoleon, Casanova.
Oh, dat herinnert me eraan. 1580... Dat geeft ook niets. Casanova wordt pas over 145 jaar geboren.
Die wil ik niet tegenkomen. Hij heeft nog een kip van me tegoed.
Casanova heeft nog een kip van je tegoed? - Lang verhaal. We hadden een weddenschap.
Papieren, alstublieft. Bewijs van inwonerschap, certificaat van recente medische keuring.
Alsjeblieft, kerel. Allemaal naar tevredenheid, neem ik aan.
Het spijt me verschrikkelijk, Uwe Hoogheid. Ik had het niet door.
Geen zorgen. Je deed gewoon je plicht.
Sorry, maar wat is je plicht precies? - Ik controleer op vreemdelingen.
Bezoekers uit onbekende landen die de pest mogelijk met zich mee kunnen brengen.
Oh, dat is fraai! Kijk eens waar je me nu weer mee naar toe hebt genomen. De Pest!
Geen zorgen, burggravin. Nee, we zijn hier onder quarantaine. Niemand komt er in of uit,
en dat allemaal dankzij de gratie en wijsheid van onze patroonheilige, Signora Rosanna Calvierri.
Dat is interessant. Ik heb gehoord dat de pest al jaren geleden was uitgeroeid.
Daar nog niet. Nee, Signora Calvierri heeft het met haar eigen ogen gezien.
De straten liggen volgestapeld met lichamen, zei ze...
Is dat zo?
Volgens dit ben ik je harembewaker. - Oh, ja, dat leg ik straks wel uit.
Sluiers naar beneden, meisjes.
Het zijn de Calvierri meisjes.
Wat wil je? - Waar is mijn Isabella?
Wat doe je? Ga daar vandaan.
Isabella!
Isabella! Ik ben het!
Meisjes! Meekomen! - Ze is er niet meer.
Isabella! Ik ben het!
Wat was dat nou weer? - Isabella...
Ik haat het als hij dat doet!
Wie waren die meisjes?
Ik dacht dat iedereen van de Calvierri school wist. - Ik ben hier voor het eerst.
Ouders doen werkelijk van alles om hun kinderen naar een goeie school te krijgen.
Ze verhuizen, ze veranderen van geloof.
Waarom wil je haar er dan weer vandaan hebben? - Er is daar iets aan de hand.
Iets magisch, iets kwaadaardigs. Mijn eigen dochter herkende me niet meer.
En het meisje dat me wegduwde, haar gezicht... het was net een beest.
Volgens mij wordt het eens tijd om die Signora Calvierri te gaan ontmoeten.
Moeder? - Mama is aan het drinken, Francesco.
En we storen mama nooit als ze aan het drinken is.
We zijn weer lastig gevallen.
Een man greep naar een van de meisjes.
Hoe langer we wachten, des te groter het gevaar van ontmaskering.
Ik bedoel, we hebben nu al wel meer dan genoeg omgevormd.
Het is nu toch zeker wel tijd om ze aan mijn broers voor te stellen?
Ik beslis wel wanneer we er genoeg hebben.
Als u er meer wil, laat me de meisjes vannacht dan mee de stad in nemen.
Dat zouden we kunnen doen. - We volgen het plan.
Laat ze maar bij onze deur aankloppen... Smekend om te worden aangenomen.
En wat heb je zoal gedaan?
Nou... vluchten.
En vechten. Ik ben bang geweest. Banger dan dat ik voor mogelijk...
Heb je me gemist? - Ik...
Ik wist dat ik terug zou komen.
Hij had gelijk. Het wist de rest volledig uit. - Rory... Dit is onze date.
Laten we dit nou niet doen, niet nu.
We zijn in Venetië en het is 1580. - Dat weet ik!
Bloemen, signor?
Wat was dat?
Ze redt zich wel. Waar ga je... Amy! Kom terug!
Jullie hebben mijn dochter. Isabella!
Je komt er niet in, blijf staan! We hebben je toch gezegd...
Jullie hebben mijn dochter. Isabella!
Ik eis dat jullie mij m'n dochter laten zien.
Isabella! Ik ben het! Je vader. - Ik arresteer je...
Hallo, knapperd.
Wie bent u?
Hoe doen jullie dat? Dat... vind ik... geweldig.
Jullie zijn net Houdini, maar dan vijf enge meisjes, alleen was hij wat kleiner.
Hij wordt kleiner... Ik praat onzin. - Ik vraag het nog eens, signor. Wie bent u?
Waarom kijken jullie hier niet eens naar.
Een bibliotheek pas... Natuurlijk. Het is met... Hij is... Ik heb de reserve nodig.
Bleke, enge meisjes die niet van zonlicht houden en niet te zien zijn in...
Denk ik nou wat ik denk dat ik denk?
Maar de stad... Waarom de stad afsluiten? Tenzij... - Vertrek nu, signor. Of we roepen de hofmeester...
Als u geluk heeft.
Vertel me het hele plan.
Op een dag zal dat lukken. Luister, ik zou hier maar wat graag blijven. Dit allemaal...
Ik ben onder de indruk. Oh, dit is net Kerstmis!
Ik ben net vampiers tegengekomen! - We hebben net een vampier gezien!
En enge meisjes en zo. - Vampiers!
Volgens mij hebben we net een vampier gezien.
Ja, ja, ik weet het. Dat zei Amy net. - Ja, ja...
De Dokter is zowaar naar hun huis geweest. - Oh. Juist. Nou...
Eerst moeten we daar weer zien binnen te komen. - Wat?
Hoe doen we dat? - Waar weer binnen?
Kom maar eens kennis maken met mijn nieuwe vriend.
Zoals jullie hebben gezien, is er geen vrije ingang. Het Huis van Calvierri is net een fort.
Maar er zit een tunnel onderdoor, met een ladder en een schacht die bij het huis naar binnen leidt.
Ik heb zelf al eens geprobeerd om er binnen te komen, maar ik kwam bij een valluik.
Jullie hebben iemand van binnenuit nodig. Je weet niet eens wat ik wou gaan zeggen!
We doen alsof je een kandidaat bent om je er binnen te krijgen,
en vannacht kom je naar beneden en open je het valluik om ons naar binnen te laten.
Dus je wist wel wat ik wou zeggen! - Ben je niet goed wijs?
We hebben geen andere keuze. - Hij zei "nee", Amy. Luister nou naar hem.
Er is nog een andere mogelijkheid.
Ik werk in het Arsenaal. We bouwen de oorlogsschepen voor de marine.
Buskruit... De meeste mensen stelen gewoon kantoorbenodigdheden van hun werkplek.
Luister, ik heb iets tegen wapens en enorme hoeveelheden explosieven.
Wat wou je dan doen? Wachten totdat ze haar in een beest veranderen?
Ik zal er over drie, maximaal vier uur zijn.
Nee, nee, nee. Zo kan het niet blijven doorgaan. Zo werken ze.
Maar ik moet het weten. We gaan samen. Zeg dat je mijn dochter bent.
Wat? Luister niet naar hem! - Je dochter? Je lijkt wel negen jaar oud.
Broer, dan. - Te vreemd... Verloofde.
Ik laat hem niet lopen rondrennen en vertellen dat hij je verloofde is!
Nee. Nee, je hebt gelijk.
Bedankt. - Ze hebben de Dokter al gezien. Jij moet het doen.
Ik? - Ja! Jij kan mijn broer zijn.
Waarom is het vreemd als hij je broer is, en als ik het ben, dan is het oké?
Eigenlijk dacht ik dat jij haar verloofde was. - Ja, dat helpt dus niet echt.
Dit hele gebeuren is gestoord!
Het zijn vampiers, in Godsnaam. - Dat hopen we.
Maar als het geen vampiers zijn...?
Dat doet je afvragen wat zo erg kan zijn dat het niet uitmaakt dat we denken dat het vampiers zijn.
Dus eigenlijk zijn onze beide ouders aan de pest gestorven.
Ik ben een gondel... vaarder... dus... we hebben weinig geld...
...dus als mijn zus naar uw school voor speciale mensen zou mogen gaan, zou dat schitterend zijn.
Dank u.
Hebben wij elkaar al eens ontmoet?
Ik heb gewoon zo'n bekend gezicht. - Ik had het niet tegen jou.
Zij heeft net zo'n gezicht... Dat komt omdat ze mijn zus is!
Carlo, leg eens uit. Waarom heb je me deze dwaas gebracht?
Signora, ze hebben aanbevelingen van zijne majesteit de Koning van Zweden.
Wat? Laat eens zien.
Ah, nu zie ik waarom mijn hofmeester zo enthousiast was.
Wat zeg jij ervan, Francesco? Vind je haar wat?
Oh, zeker, moeder. Zeker.
Dan willen we haar graag aannemen. Neem maar afscheid van je zus.
Zeg maar tegen Ome... Dokter... dat ik jullie beide snel weer terug zie, oké?
Ik red me wel.
A- Amy!
Er liggen kleren op het bed. Kleed je maar om en wacht hier.
Donders. Dit is dus privéonderwijs?
Hé, hallo. Ik ben Amy.
Hoe heet jij? - Isabella.
Luister, we halen je hier vandaan, maar je moet me vertellen wat er aan de hand is.
Wat is dit hier? Wat doen ze? - Ze komen 's nachts.
Ze verzamelen zich rond mijn bed en nemen me mee naar een kamer...
met een groen licht en een stoel met... met riemen,
als voor bij een operatie. - Wat gebeurt daar dan?
Ik word hier weer wakker.
En het zonlicht brandt op mijn huid als kaarsvet.
Het komt wel goed met haar. - Dat kan je me beloven, toch?
We zijn er.
Goed. Oké, ik ga eerst. Als er iets met me gebeurt, ga dan terug...
Wat is er gebeurd? Tussen jou en Amy?
Je zei dat ze je gekust had. - Nu? Wil je dit echt nu gaan doen?
Ik heb het recht om het te weten. Ik ga over 430 jaar trouwen.
Ze was bang en ik was bang, maar we hebben het overleefd, en de opluchting daarvan...
En dus heeft ze me gekust.
En jij hebt haar teruggekust? - Nee... Ik heb haar mond gekust.
Grappig!
Rory... Rory, ze heeft me gekust omdat ik daar was.
Jij zou het anders geweest zijn, jij had het anders geweest moeten zijn.
Ja, ik had het moeten zijn. - Precies. Daarom bracht ik jullie hier ook.
Kunnen we nu die vampiers gaan bekijken, alsjeblieft?
Beheers jezelf, kind. - Laat me los.
Telepathisch papier... Dacht je nou echt dat dat bij mij zou gaan werken?
Duwen...
Kom op. We zijn er al.
Amy! Waar is Amy?
Amy.
Ik zie helemaal niets. - Maar goed dat ik dit heb meegenomen, dan.
Ultraviolet. Draagbaar zonlicht.
Die van jou is groter dan die van mij. - Laten we het daar maar niet over hebben.
Waar kom je vandaan? Ben je door de kloof gevallen?
Moeder, dit is zinloos. Laten we nou maar gewoon met het proces beginnen.
Hou je kop, Francesco!
Ik moet weten wat dit meisje doet in een wereld van primitievelingen met telepathisch papier.
Met wie ben je hier?
Ik kan me niet voorstellen dat je door die achterlijke broer van je bent gestuurd.
Wat doe je hier in mijn school?
Goed, ik zal het vertellen. Ik kom uit Ofsted.
Zet haar in de stoel. - Nee! Laat me los!
Oh, hou me maar voor de gek, zeg. Plaag me alsof ik je hond ben.
Nou, deze hond kan flink bijten, meisje.
Dokter!
Als we nu annuleren, raken we het voorschot op het gemeentehuis kwijt, de salsa band...
Wat is er met ze gebeurd? - Al het vocht is ze ontnomen.
Moeder... waar u van haar drinkt, zullen we delen? Ik heb zo'n dorst.
Natuurlijk, schat. - Dat doen vampiers, toch?
Ze drinken je bloed en vervangen het voor hun eigen.
Ja, behalve dan dat ze niet alleen hun bloed nemen,
maar al het vocht in hun lichaam. - Waarom zijn ze gestorven?
Waarom zijn ze niet zoals de meisjes in de school?
Misschien overleeft niet iedereen het proces.
Weet je wat er zo gevaarlijk aan jou is?
Niet dat je mensen risico laat lopen. Het is dat je ze indruk op jou wil laten maken.
Je zorgt ervoor dat ze je niet willen teleurstellen.
Je hebt er geen idee van hoe gevaarlijk je het mensen voor zichzelf maakt met jou in de buurt.
Wie zijn jullie?
We moeten rennen. Rennen!
Zo gaan we het doen.
Eerst drinken we je helemaal leeg.
En dan... vullen we je weer met ons eigen bloed.
Dat zal als vuur door je heen razen, en je veranderen,
totdat je op een morgen wakker wordt en je menselijkheid als een droom is...
die is weggevaagd.
Of je gaat dood.
Dat kan ook gebeuren. - En als ik het overleef?
Dan wachten er 10.000 echtgenoten op je in het water.
Ja, sorry... Ik ben een soort van verloofd.
Oh! Rory, kom op!
Een taxi voor Amy Pond?
Ze heeft me gebeten!
Dit reddingsplan loopt niet echt op rolletjes, hè?
Rory!
Amy! - Snel, hier langs!
Sluit het huis af.
Het zijn geen vampiers! Ik heb ze gezien, ik heb haar gezien.
Het zijn geen vampiers. Het zijn buitenaardse wezens!
Typisch! - En dat is goed nieuws?
Wat is er toch met jullie aan de hand?
Kom op, doorlopen!
Blijf lopen! Kom op, jongens.
Snel. Naar buiten. Snel!
Kom op, rennen! - Dat kan ik niet!
Is hij dood? - Nee, hij ademt nog.
En dus ter herinnering aan de kinderen die ten onder gingen aan de stilte,
zal de verraadster worden overgeleverd aan degenen die ze heeft verraden.
Verwacht je soms dat ik verdrink?
Ik ben Venetiaans! Ik kan zwemmen!
We kunnen allemaal zwemmen!
Iets heeft mijn been geraakt.
Ze zijn overal om me heen!
Ze bijten!
Laat ons nu alleen.
Moeder!
Verander van vorm...
of mijn broeders zullen denken dat ze vandaag twee maal gevoed worden.
Het duurt nu niet lang meer. Het is bijna zover.
Erg ver bij Saturnyne uit de buurt, hè... Zuster van het Water?
Nee, laat me raden... De eigenaar van het telepathische papier.
Dan neem ik aan dat je ook een vluchteling bent, net als ik?
Ik zal een deal met je maken. Een antwoord voor een antwoord.
Je gebruikt een waarnemingsfilter.
Het verandert je uiterlijk niet, maar manipuleert de hersengolven van de persoon die naar je kijkt.
Maar toen ik een van jullie voor de eerste keer in een spiegel zag,
wisten de hersenen niet hoe ze het gat moesten vullen, en lieten ze het maar leeg...
Vandaar geen weerspiegeling. - Wat is je vraag?
Waarom kunnen we je grote tanden zien? - Zelfbehoud gaat boven de beeltenis.
Het onderbewustzijn neemt de dreiging waar en probeert het bewustzijn te waarschuwen.
Waar is Isabella? - Mijn beurt.
Waar kom je vandaan?
Gallifrey. - Je behoort in een museum.
Of in een mausoleum. - Waarom zijn jullie hier?
We zijn voor de stilte gevlucht. Waarom ben jij hier?
Een huwelijksgeschenk... De stilte?
Er waren scheuren.
Sommigen waren klein...
Sommigen waren zo groot als de hemel.
Door sommigen zagen we werelden en mensen, en door anderen zagen we stilte...
en het einde van alle dingen.
We zijn naar een oceaan zoals die van onszelf gevlucht en de scheur beet zich achter ons dicht,
en Saturnyne was verloren.
Dus de aarde staat op het punt om Saturnyne type II te worden?
En jullie kunnen me daarmee helpen.
We kunnen hier een nieuwe samenleving opzetten, net als wat anderen al hebben gedaan.
Wat denk je ervan?
Waar is Isabella?
Isabella? - Het meisje die mijn vriendin heeft gered.
Oh, deserteurs moeten worden geëxecuteerd. Dat kan elke generaal je vertellen.
Ik wil een antwoord, Dokter. Een partnerschap.
Op welke manier je ook maar wil. - Ik denk niet dat dat zo'n goed idee is, hè?
Ik ben een Time Lord. Jij bent een grote vis.
Denk eens aan wat voor kinderen we zouden krijgen.
Carlo! Je hebt gelijk. We lijken totaal niet op elkaar.
Ik zal de hemel naar mijn hand zetten om mijn ras te redden, terwijl jij loopt te filosoferen.
Dit houdt vandaag nog op. Ik zal het Huis van Calvierri laten vallen, steen voor steen.
Laat me los, Carlo.
En weet je waarom?
Je wist Isabella haar naam niet.
Doe het hek open.
Kom er allemaal even bij!
De storm nadert!
Mammie... Wat is er met uw waarnemingsfilter aan de hand?
Dat domme kind moet hem hebben beschadigd toen ze me trapte...
Verzamel de meisjes. Ik heb wat voor ze te doen.
Je bent in orde.
Mond wijd open.
Ik moet goed nadenken. Kom op, hersenen, denk, denk, denk. Denk!
Als het vismensen zijn, verklaart dat waarom ze een hekel aan de zon hebben.
Niet praten, ik denk na, stil. - Dat school gebeuren snap ik juist niet.
Niet praten, ik ben aan het nadenken, stil.
Ik vind dat we het gevecht naar hun moeten brengen... Wat?
Haar planeet sterft, dus vluchten ze door een scheur in de tijd en ruimte en komen hier terecht,
dan sluit ze de stad af, en één voor één,
verandert ze de mensen in wezens als haarzelf om een nieuwe genen groep te beginnen. En dan?
Ze komen uit de zee, ze kunnen niet voor altijd op het land blijven overleven, dus wat is ze van plan?
Tenzij ze iets aan de omgeving gaat doen om de stad leefbaar te maken...
Ze zei: "Ik zal de hemel naar mijn hand zetten om mijn ras te redden."
De hemel naar mijn hand zetten... De hemel... naar mijn hand zetten...
Ze gaat Venetië onder water zetten. - Ze gaat... Venetië onder water zetten?
En het weer bevolken met de meisjes die ze heeft omgevormd.
Je kan iets niet met alleen maar vrouwen herbevolken. Je hebt... kerels nodig.
Ze heeft kerels... In het kanaal. - Waar?
Ze zei dat er 10.000 echtgenoten in het water lagen te wachten.
Alleen de mannelijke nakomelingen hebben de reis hier naar toe overleefd.
Ze heeft 10.000 kinderen in de kanalen zwemmen,
die wachten totdat hun moeder ze passende vriendinnetjes heeft gemaakt.
Ik bedoel, ik heb al heel wat meegemaakt zo langzamerhand, maar dat is gewoon...
De mensen boven hebben wel erg veel lawaai.
Er zijn geen mensen boven. - Ik wist dat je dat zou gaan zeggen.
Had iemand anders ook het gevoel dat hij dat zou gaan zeggen?
Zijn het de vampiers? - Zoals ik al zei, het zijn geen vampiers.
Het zijn buitenaardse vissen.
Zijn we niet op de tweede verdieping?
Wat is er met hen gebeurd?
Er is niets meer van ze over. Ze zijn volledig omgevormd.
Donders, buitenaardse vissen zijn nog nooit zo... dik geweest.
Oké... Wegwezen. Kom op.
Geef me die lamp eens.
Kom op, jongens! Blijf lopen, schiet op!
Blijf bij de deur uit de buurt, Dokter. - Nee! Guido! Waar ben je mee bezig?
Ik laat je hier niet achter. Waar ben je mee bezig?
kom op. Goed zo...
Kom op. - Guido!
Kom op.
Kom op. Kom maar op!
Wij zijn Venetianen!
Goed, om te beginnen, laten we de hemel eens met vuur vullen.
Ja!
In het zicht van de Heer, bescherm en hoed ons!
Rosanna zet de laatste fase in werking. - We moeten haar tegenhouden. Kom op!
Nee, nee. Ga terug naar de TARDIS. - Je kan haar niet alleen tegenhouden.
We gaan hier niet over discussiëren! Ik zeg je iets te doen, Amy, en dan doe je dat ook.
Bedankt.
Ja... Graag gedaan.
Oh, mijn hemel! Wat is er aan de hand? - De hemel, het lijkt wel of hij kookt.
Je bent te laat.
Zo'n vastberadenheid...
Alleen maar om één stad te redden.
Ik kan nauwelijks geloven dat het dezelfde man is die een volledig ras ten onder liet gaan.
Nu kan je toekijken hoe mijn volk hun nieuwe rijk inneemt.
De meisjes zijn weg, Rosanna.
Je liegt. - Had ik niet dood moeten zijn?
Rosanna, alsjeblieft, help me. Er zijn 200.000 mensen in deze stad.
Red ze dan.
Amy, rennen!
Deze kant op, wangedrocht! Niet doen!
Deze... deze... deze kant op, jij grote, stomme, enorme... SpongeBob!
Het enige wat ik heb gezien dat nog lelijker was dan jij, is je moeder!
Nee... - Zei je daar nou net wat over mijn moeder?
Voorzichtig!
Sla hem!
Deze kant, stuur hem deze kant op! Rory!
Bah! Je stinkt naar vis.
Nou, ik zal niet snel naar kaas en koekjes gaan ruiken!
Hé! Moeders kindje.
Dat was even een geluk.
Waarom maakte je nou het teken van een kruis, jij domkop?
Oh, oh juist! Nu ga je nog kritiek hebben ook, hè?
En nu gaan we de Dokter helpen.
Juistem.
Doe het hek open!
Het is de Almachtige! Kijk eens naar de hemel!
Weg hier! Ik moet de storm stabiliseren. - We laten je hier niet achter.
Juist, dus op het ene moment is het nog "Je laat mensen zichzelf in gevaar brengen",
en dan ineens is het "We laten je hier niet achter!"
Maar als een van jullie wordt geplet, opgeblazen of opgegeten, wie krijgt dan...
Wat was dat? - Niets. Een kleine aardbeving.
Een aardbeving?
Als je met de elementen gaat lopen rommelen, kan je een aardbeving opwekken.
Maar maak je daar maar geen zorgen over.
Nee? - Nee.
Maak je maar zorgen over de vloedgolven die zijn veroorzaakt door de aardbeving.
Juist, de troon van Rosanna is het controle centrum, maar ze heeft het programma vergrendeld,
dus trek elke draad en schakeling eruit. Laat je gaan. Sla er met een stok tegenaan, wat dan ook.
We moeten het uitschakelen en omleiden naar het tweede paneel,
waarvan ik denk dat het ook de generator is.
Stil! Stil.
Dat is beter!
Daar is hij.
Kom op!
Het is je gelukt!
Rosanna!
Eén stad om een volledige soort te redden. Was dat nou zoveel gevraagd?
Ik zei toch, je kan niet terug in de tijd gaan en de boel veranderen.
Je rouwt, maar je leeft nog.
Ik kan het weten, Rosanna, het is mij ook overkomen.
Zeg me eens, Dokter...
Kan jouw geweten het aan om te leven met nog een uitgestorven ras?
Herinner ons.
Droom over ons.
Nee... Nee!
Zo, dan. Wat zullen we eens met jullie beide gaan doen, hè?
Volgende halte, de burgerlijke stand van Leadworth? Misschien kan ik je wel weggeven.
Het is prima. Zet me maar weer af waar je me gevonden hebt. Ik zeg wel gewoon dat je...
Blijf... Bij ons. Alsjeblieft. Voor een tijdje.
Ik wil dat je blijft. - Ik vind het prima.
Ja? Ja, dat zou ik wel leuk vinden. - Mooi, hoor. Ik zal het theewater vast opzetten.
Hé, kijk nou eens. Ik heb mijn ruimteschip en mijn jongens...
Ik ben hier klaar.
Wij zijn niet haar jongens. - Ja, dat zijn we wel.
Rory, luister eens. - Wat? Ik hoor alleen maar... stilte.
Er waren scheuren.
Door sommigen zagen we stilte en het einde van alle dingen.
Oh, kijk jullie beide nou eens, vijf jaar later.
Tijd om te gaan slapen. Of worden jullie nu wakker?
Als jij de "Time Lord" bent, laten we mij dan maar de "Dream Lord" noemen.
Twee werelden, hier in de tijdmachine...
en daar in het dorpje dat door de tijd vergeten lijkt. Eentje is echt...
De andere is nep. - Het probleem is, Rory, Amy, welke is welke?
Dus hier is jullie uitdaging. Als je in de droom sterft, wordt je in de realiteit weer wakker.
Vraag me eens wat er gebeurt als je in de werkelijkheid sterft?
Wat gebeurt er dan?
Dan sterf je, domkop. Daarom heet het ook de realiteit.
Kies een wereld uit, en dan zal deze nachtmerrie afgelopen zijn.
Dit gaat lastig worden.
Vertaling: Regeer www.bierdopje.com