River?
Volg dat schip!
Heeft Dr. Song uitgelegd waar we hier mee te maken hebben?
Dokter... Wat gaat hij met me doen?
Amy, niet in de ogen, kijk naar de Engel, maar niet in de ogen.
De Engel zit, voor zover wij weten, nog steeds gevangen in het schip.
Onze missie is om er naar binnen te komen en hem uit te schakelen.
Snap je het dan niet? Al die straling en uitlaatgassen. Het neerstorten was geen ongeluk,
het was een reddingsmissie voor de Engelen. We zitten middenin een leger.
De standbeelden komen van alle kanten dichterbij.
Er is geen weg naar boven, geen terugweg en geen uitweg.
Ik sta op het punt om iets ongelooflijk doms en gevaarlijks te doen. En als ik dat doe...
Springen! Op mijn teken.
Welk teken? - Die kan je niet missen.
Vertaling: Regeer & Theplayer www.bierdopje.com
Boven! Kijk naar boven!
Gaat het? - Wat is er gebeurd?
We zijn gesprongen.
Waarheen? - Naar boven, naar boven, kijk naar boven!
Waar zijn we? - Precies waar we waren.
Nee, dat zijn we niet. - Ga eens aan de kant.
Dokter, waar sta ik nu naar te kijken, leg uit! - Oh, kom op, Amy, denk nou eens na!
Het schip is toch neergestort met de motor nog aan, dus wat is er dan nog meer steeds aan?
De kunstmatige zwaartekracht. Eén goeie sprong, en we zijn omhoog gevallen.
Ik heb de zwaartekracht bol uitgezet om ons naar boven te krijgen, en hier zijn we dan!
Dokter, de standbeelden... Ze lijken nu meer op Engelen.
Ze voeden zich van de straling van het wrak,
en onttrekken alle kracht vanuit het schip en herstellen zich.
Binnen een uur tijd zullen ze een heel leger zijn.
Ze doen de lampen uit! Kijk naar ze, kijk naar de Engelen.
Ga het schip in, nu, snel, allemaal! - Maar hoe dan?
Dokter!
Het is gewoon een gang. De zwaartekracht past zich aan bij de vloer.
Naar binnen, nu, allemaal, en blijf naar de Engelen kijken. Snel, snel, snel!
Goed, mannen, schiet op!
Ik neem aan dat de Engelen ook naar boven kunnen springen?
Ze zijn hier al.
In het donker is het met ons gedaan. Rennen! - Deze hele plek is levensgevaarlijk.
Nee, het is een tijdbom. Nou ja, levensgevaarlijk en een tijdbom.
En nu loopt het dood. Geen paniek allemaal.
Goed, ik alleen dan. Wat is daar? - Het tweede vliegdek.
Goed, dus we zijn eigenlijk in een schoorsteen terecht gekomen?
Wat nou als de zwaartekracht wegvalt?
Daar heb ik aan gedacht. - En...?
En we vallen allemaal onze dood tegemoet. Zie je, ik heb eraan gedacht.
De beveiliging is nog steeds actief. Die is op geen enkele manier te omzeilen, dat is onmogelijk.
Hoe onmogelijk? - Twee minuten.
De romp is doorbroken en de stroom valt uit.
Sir! Ze komen eraan! - Dokter! Licht!
Geestelijken, blijf ze in de gaten houden.
En kijk ze niet in de ogen, overal, maar niet in de ogen.
Ik heb de verlichting afgeschermd, ze kunnen de stroom nu niet meer onttrekken.
Goed gedaan, Dokter.
Ja, goed. Goed op vele manieren, mooi dat je het tot zover goed vond...
Tot zover?
Nou, er is maar één manier om deze deur te openen.
Ik denk dat ik alle stroom voor deze afdeling moet omleiden naar de deurvergrendeling.
Goed, prima, doe maar.
Inclusief de verlichting. Alles. Ik moet de lampen uitdoen.
Voor hoe lang? - Een fractie van een seconde.
Misschien iets langer. Misschien heel wat langer.
Misschien? - Ik gok maar wat.
We worden aangevallen door standbeelden in een ruimteschip, hier is geen handleiding voor!
Dokter, we zijn de zaklampen kwijt, het zal volledig donker zijn.
Er is geen andere manier. Bisschop?
Dr. Song, ik ben goeie geestelijken verloren vandaag. Vertrouwt u deze man?
Ik vertrouw hem volledig. - Is hij dan niet een of andere gek?
Ik vertrouw hem volledig. - Pardon.
Ik vertrouw daar dan maar op, want u bent de enige die met deze kerel kan omgaan.
Maar dat werkt alleen maar zolang hij niet weet wie u bent.
Als u me nog meer mannen gaat kosten, zal ik hem dat misschien wel zelf gaan vertellen. Begrepen?
Begrepen.
Goed, Dokter, we dekken u. - Gods zegen, Bisschop.
Gevechtsafstand is drie meter, zodra de lichten uitgaan, blijven schieten.
Geef de vijand de volle lading, stop niet met schieten zolang de lichten uit zijn.
Hou je aan de schietregels, we mogen geen kogel verspillen.
Amy, als de lichten uitgaan, moet het wiel losgaan. Draai het met de klok mee, vier keer.
Tien. - Nee, vier... Vier keer.
Ja, vier, ik heb je wel gehoord. - Klaar!
Op mijn teken, dan.
God zij met ons allen.
Drie... twee... één... Vuur!
Draaien!
Dokter, hij gaat open! - Snel!
Terugtrekken!
Dokter, snel. - Dokter!
Dokter!
Wat doe je?
Ik magnetiseer de deur. Niets kan dat wiel nou nog draaien.
Oh, nee?
Grote God! - Ah, nu snap je het!
Maar je hebt ons wel extra tijd gegeven en dat is goed, ik ben goed met tijd.
Dokter!
Sluit die deur af, direct!
We zijn omsingeld! - Sluit af, sluit die deur af.
Dokter, hoe lang hebben we nog? - Hoogstens vijf minuten.
Negen. - Vijf.
Vijf, juist, ja. - Waarom zei je negen?
Dat deed ik niet.
We moeten hier op een andere manier zien uit te komen.
Dat gaat niet.
Dat gaat wel, natuurlijk wel. Dit is een geclassificeerd ruimteschip,
die jaren door kan vliegen als planeten vergaan. Dus wat hebben ze nodig?
Natuurlijk. - Natuurlijk, wat? Wat hebben ze nodig?
Kunnen we daar naar binnen?
Nou, het is een afgesloten ruimte, maar ze moeten hem op de een of andere manier hebben ingericht.
Deze hele wand kan worden omhoog geschoven. Er zitten klemmen op, maak de klemmen los!
Wat zit daar achter? Wat hebben ze nodig? - Ze moeten ademen.
Maar dat is...
Dat is een... - Dat is een zuurstoffabriek.
Het is een bos. - Ja, het is een bos, een zuurstoffabriek.
En als we geluk hebben, een ontsnappingsroute.
Acht. - Wat zei je?
Niets. - Is er nog een uitgang?
Scan de structuur, we hebben geen tijd om daar te verdwalen.
Doen we! Blijf daar totdat we het stralingsniveau hebben gecontroleerd.
Maar bomen! Op een ruimteschip?
Oh, veel meer dan gewoon bomen, veel beter dan bomen. Dit ga je geweldig vinden.
Cyberbomen... Bomen met technologie.
Takken worden kabels, en die worden sensoren op de schors, een bos...
leeft van het sterrenlicht en ademt zuurstof uit. Het regent zelfs, er is een heel miniklimaat.
Het is een milieu-tank die door het hele hart van het schip loopt.
Een bos in een fles, op een ruimteschip, in een doolhof. Heb ik al indruk op je gemaakt, Amy Pond?
Zeven. - Zeven?
Sorry, wat? - Je zei "zeven".
Nee, hoor. - Jawel.
Dokter, er is een uitgang, achterin het schip, naar het eerste vliegdek.
Daar moeten we naar toe. - We stippelen een veilige route uit.
Zo snel jullie maar willen! - Dokter?
Pardon... Hallo, Dokter?
Engel Bob hier, sir.
Ah, daar ben je, Engel Bob, hoe staat het leven? Sorry, verkeerd onderwerp.
De Engelen vragen zich af wat u hoopt te bereiken.
Bereiken? We willen helemaal niets bereiken. We hangen hier gewoon een beetje rond.
Het is hier prettig, bedieningspanelen, comfortabele stoelen, een bos.
Hoe gaat het met jou? - De Engelen voeden zich, sir.
Het duurt niet lang meer voor we genoeg energie kunnen opnemen om dit schip te consumeren,
deze wereld, en alle sterren en werelden er omheen.
Nou, we hebben comfortabele stoelen, had ik dat al gezegd?
We hebben geen comfortabele stoelen nodig. - Ik heb hem comfortabele stoelen laten zeggen.
Zes.
Oké, Bob. Genoeg gepraat. Wat hebben jullie met Amy gedaan?
Er zit iets in haar oog. - Wat zit er in haar oog?
Wij... - Waar heeft hij het over?
Dokter, het gaat vijf met me.
Ik bedoel, vijf.
Goed! Het gaat goed met me. - Je bent aan het tellen.
Tellen?
Je bent aan het aftellen. Vanaf tien. Dat doe je nu al een paar minuten.
Waarom? - Ik heb geen idee.
Nou, waarvoor ben ik dan aan het aftellen? - Ik heb geen idee.
We pakken haar. We gaan jullie allemaal pakken.
We zullen heerschappij hebben over de hele tijd en ruimte.
Ga toch iets nuttigs doen, Bob. Nogmaals sorry. Er is energie aan boord, maar lang niet zó veel.
Als u mij toestaat, sir, er is meer energie aan boord van dit schip dan u denkt.
Mijn hemel, wat is dat?
Ze zijn terug.
Het is moeilijk om het op uw manier te zeggen, Dr. Song, maar voor zover ik het kan begrijpen...
zijn de Engelen aan het lachen.
Lachen?
Omdat het u nog niet is opgevallen, sir. De Dokter in de TARDIS is het nog niet opgevallen.
Dokter! - Nee, wacht, ik heb iets over...
het hoofd gezien.
Dat lijkt... Dat lijkt wel de scheur in de muur van mijn slaapkamer toen ik nog klein was.
Ja...
Twee gedeeltes van de tijd en ruimte die elkaar nooit hadden mogen raken...
Goed, genoeg... We gaan er vandoor.
Inderdaad. Dokter? - Ja. Prima!
Wat doe je? - Ik ben zo bij jullie.
We gaan hier niet zonder jou vandaan! - Oh, zeker wel. Bisschop?
Miss Pond, Dr. Song, nu!
Dokter, kom op! - Wat ben je?
Oh, dat is niet best. Ah, dat is extreem erg niet goed.
Niet... met... de ogen knipperen.
Amy?
Amy, wat is er aan de hand?
Waarom ben ik dan nog niet dood?
Goed, en niet zo goed.
Oh, dit is zelfs niet nog een beetje goed.
Ik bedoel, is dat het? Is dat de energie waardoor jullie hier terecht zijn gekomen?
Dat is pure tijdenergie, daar kan je je niet aan voeden, dat is geen energie,
dat is het vuur aan het einde van het universum. En ik zal jullie nog eens iets vertellen...
Laat mij nooit praten!
Amy, wat is er aan de hand? - Vier.
Medische scanner, nu!
Dr. Song, we kunnen hier niet blijven, we moeten verder.
We wachten op de Dokter.
Onze missie is om dit wrak veilig te stellen en de Engelen uit te schakelen,
en totdat we dat voor elkaar hebben gekregen... - Vader Octavian, als de Dokter hier binnen is,
is je enige missie om hem lang genoeg in leven te houden om de rest naar huis te kunnen krijgen.
En geloof me, dat is niet makkelijk. Als hij daar dood is, vergeef ik het mezelf nooit,
en als hij in leven is, vergeef ik het hem nooit.
En, Dokter, je staat recht achter me, hè? - Oh, ja.
Ik haat je! - Dat doe je niet.
Bisschop, de Engelen zijn in het bos. - We moeten elke route goed in de gaten houden.
Hoe ben je ze ontsnapt?
Ik heb ze verteld dat de scheur in de wand het einde van het universum was.
Wat was dat?
Het einde van het universum. Laten we eens kijken.
Wat is er met me aan de hand? - Niets, je bent in orde.
Alles, je gaat dood. - Dokter!
Ja, je hebt gelijk, als we tegen haar liegen, voelt ze zich wel beter! Juist, Amy, Amy, Amy!
Wat is er met Amelia aan de hand? Er zit iets in haar oog, wat betekent dat?
Dokter... - Ik ben bezig.
Ik ben bang! - Natuurlijk ben je bang, je gaat dood. Stil!
Oké, laat me eens denken.
Wat is er gebeurd? Ze staarde naar de Engel, ze heeft te lang in de ogen van een Engel gekeken...
Sir! Er komt een Engel aan!
En hier.
Blijf ze in de gaten houden, laat hem niet bewegen!
Kom op, kom op, wakker worden! Ze zag een Engel uit het scherm klimmen, en, en...
"De beeltenis van een Engel is een Engel". - Een levende beeltenis in het menselijke brein.
We staren naar ze zodat ze niet dichterbij kunnen komen, we knipperen zelfs niet eens met de ogen.
En dat is precies wat ze willen, want als onze ogen open zijn,
kunnen ze naar binnen klimmen. Er zit een Engel in haar hoofd!
Drie.
Dokter, hij komt eraan, ik voel het. Ik ga dood!
Hou nou alsjeblieft even je kop, ik ben aan het nadenken. Dat tellen, waarom is dat? Bob?
Waarom laten ze haar tellen? - Om haar bang te maken, sir.
Oké, maar waarom, waarvoor? - Voor de lol, sir.
Dokter, wat gebeurt er met me? Leg uit!
In je hoofd, in het visie centrum van je hersenen, zit een Engel.
Het is net alsof er een virtueel scherm in je hoofd zit en de Engel klimt eruit, en hij wil...
je uitschakelen. - Wat moet ik dan doen?
Als het een echt scherm was, zouden we de stekker eruit trekken,
maar we kunnen haar niet zomaar uitschakelen, dan zou de Engel haar overnemen!
Wat doen we dan? Snel!
We moeten het visuele centrum van haar hersenen uitschakelen.
We moeten de stekker eruit trekken, de Engel uithongeren.
Dokter, ze heeft nog maar een paar seconden. - Hoe zou je je longen laten wegkwijnen?
Dan zou ik stoppen met ademen. - Amy, sluit je ogen!
Nee.. Nee, dat wil ik niet.
Goed zo, want dat ben jij niet, maar dat is de Engel, hij is bang! Kom op! Sluit je ogen!
Ze stabiliseert zich.
Het is je gelukt! Het is je gelukt!
Sir? Er komen er nog twee aan.
Hier ook nog drie.
Ze is nog steeds zwak, het is gevaarlijk om haar te verplaatsen.
Mag ik nu mij ogen weer open doen? - Amy, luister naar me.
Als je je ogen nu voor ook maar een seconde open doet, zul je sterven.
De Engel zit nog steeds in je. We hebben hem niet tegengehouden, alleen een soort van...
Gepauzeerd. Je bent bijna bij nul. Je mag je ogen niet openen.
Dokter, we zijn hier te kwetsbaar, we moeten verder.
We zijn overal te kwetsbaar, en Amy kan niet lopen, en bovendien is dat niet het plan.
Hebben we een plan? - Geen idee, ik ben nog niet uitgepraat.
Goed! Vader, jij blijft hier met je geestelijken om Amy te beschermen.
Als er ook maar iets met haar gebeurt, hou ik jou persoonlijk verantwoordelijk.. Dubbel!
River, jij en ik gaan het eerste vliegdek proberen te vinden, en die is...
400m recht voor ons uit. Vandaar gaan we het wrak stabiliseren, de Engelen stoppen en Amy genezen.
Hoe dan?
Ik ga iets doen. - Wat dan?
Geen idee. Dat is nog in ontwikkeling, even een beetje begrip. We gaan er vandoor!
Dokter, ik ga met jullie mee, mijn geestelijken kunnen wel voor Miss Pond zorgen.
Dit zijn mijn beste mensen, ze zouden hun leven geven om haar te beschermen.
Ik heb jou niet nodig.
Dat kan me niet schelen. Waar Dr. Song gaat, ga ik ook.
Wat?
Zijn jullie verloofd of zo?
Ja... Bij wijze van spreken.
Marco, jij hebt de leiding totdat ik weer terug ben.
Sir!
Dokter... Alsjeblieft. Kan ik niet met je mee? - U zou ons alleen maar ophouden, Miss Pond.
Ik wil niet egoïstisch klinken, maar ik kan heel wat sneller met jullie erbij.
Je bent hier veiliger, we kunnen je onderweg niet beschermen.
Ik kom zo snel mogelijk voor je terug, dat beloof ik.
Dat zeg je altijd. - En ik kom altijd terug.
Veel succes allemaal, gedraag je, en laat dat meisje haar ogen niet openen.
En blijf dat bos in de gaten houden, laat de Engelen niet verder oprukken.
Amy, tot straks! River, ik heb je computer nodig.
Ja... Tot straks.
Amy, je moet me vertrouwen, dat is nog nooit zo belangrijk geweest.
Maar je vertelt me niet altijd de waarheid.
Als ik altijd de waarheid zou vertellen, hoefde je me nu niet te vertrouwen.
Dokter, die scheur in mijn muur. Hoe kan die hier nou zijn?
Dat weet ik nog niet, maar ik werk eraan.
Luister goed.
Weet je nog wat ik je heb verteld toen je zeven jaar oud was?
Wat heb je me verteld dan? - Nee, nee...
Daar gaat het niet om.
Je moet het je herinneren.
Wat moet ik me herinneren?
Dokter?
Wat is dat? - Gegevens over een scheur in een wand.
Hoe kan dat nou het einde van het universum zijn?
Dat weet ik niet, maar zo denk ik erover. Op een dag zal er een enorme knal zijn.
Zo groot, dat elk moment in de geschiedenis, het verleden en de toekomst, zal breken.
Is dat mogelijk? Hoe dan? - Hoe kan je bij wijze van spreken verloofd zijn?
Nou...
Ik heb een zwak voor mannen in uniform.
Dr. Song staat onder mijn persoonlijk toezicht.
Ik heb haar vier dagen geleden uit de Stormcage Gevangenis bevrijd,
en ik ben wettelijk verantwoordelijk voor haar totdat ze haar missie heeft volbracht,
en haar generaal pardon heeft verdiend. Dat we elkaar maar even goed begrijpen.
Zat je in de Stormcage Gevangenis?
Wat? Wat is dat?
De datum! De datum van de explosie! Waar de scheur begint.
En voor degenen die niet de basiscode van het universum kunnen lezen?
In de tijd van Amy!
Wat gebeurt er allemaal? Gebeurt daar nog iets? - De Engelen groeperen zich nog steeds.
Heb jij dat ook daar?
De bomen? Ja. - Wat is er met de bomen aan de hand?
Hier ook, sir. Ze slopen de Cyberbomen uit elkaar.
En hier ook, ze doen de lampen uit.
Wat is er, wat is er aan de hand? Vertel het me, ik zie niets.
Het zijn de bomen, mevrouw. De bomen gaan uit.
Ik kan het van hieruit niet openen. Maar het is het eerste vliegdek.
Dit moet een soort van onderhoudsluik zijn. - Schiet op en maak het open, de tijd raakt op.
Wat zei je? De tijd raakt op, is dat wat je zei?
Ja, ik bedoelde alleen... - Ik weet wat je bedoelde, stil!
Maar wat als het zou kunnen? - Als wat zou kunnen?
Tijd... Wat als de tijd zou opraken? - Het is gelukt!
De Engelen rukken op, sir. - Aan deze kant, alweer.
Wapens geladen, schietafstand vijf meter, op mijn teken!
Wat is er? Wat is er gaande, zeg het me!
Blijf op jullie posities en mevrouw, houd uw ogen gesloten!
Wacht!
Het schip staat toch niet in brand, of wel?
Dat is onmogelijk, de compressoren zouden het voorkomen hebben.
Marco, de Engelen zijn weg.
Waar zijn ze heen? - Wie, de Engelen?
Hier zijn ze ook verdwenen, sir. - Zijn de Engelen weg?
Ze zijn nog steeds in beweging, maar nu bij ons vandaan.
Het is alsof ze vluchten. - Waarvoor?
Phillip, Crispin? Jullie moeten dichterbij gaan kijken.
Waar kijken jullie allemaal naar? Wat is daar?
Scheuren, tijdscheuren, de tijd raakt op... Nee, dat kan niet.
Dat kan niet. Maar waarom is een eendenpoel een eendenpoel als er geen eenden zijn?
En ze herkende de Daleks niet!
Oké, de tijd kan verschuiven, de tijd kan veranderen, tijd kan worden herschreven.
Het is net als... Ik weet het niet, een gordijn van energie. Een soort van verschuiving.
Je krijgt er een vreemd gevoel van...
Ziek.
En jij denkt dat het de Engelen heeft weggejaagd?
Wat zou zulke wezens nou angst in kunnen jagen?
Wat ben je aan het doen? - Leid me naar het licht.
Je mag je ogen niet openen. - Niet langer dan een seconde.
Dat zei de Dokter. We hebben nog wat tijd over.
Mevrouw, dat kan niet. - Ik moet het zien.
Kijk ik de juiste richting op? Ik moet snel zijn.
Zeer snel!
Oké.
Het is dezelfde vorm. Het is de scheur in mijn muur.
Sluit je ogen. Nu! - Het volgt mij! Hoe kan het mij nou volgen?
Ben je oké? - Ja.
Het had dezelfde vorm. - Marco, wil je dat ik dichterbij ga kijken?
Ga je gang.
Kom niet te dichtbij. - Wacht even, en die andere twee dan?
Waarom niet wachten tot ze weer terug zijn? - Welke andere twee?
Die je al eerder gestuurd had. - Ik heb niemand eerder gestuurd.
Heb je wel, ik heb je gehoord. Crispin and Phillip.
Crispin en wie?
Dr. Song, kruip er doorheen, nu.
Dokter?
De tijd kan ongedaan worden gemaakt.
Amy, er is nooit een Crispin of Phillip geweest op deze missie, dat zweer ik.
Nee, ik heb je gehoord.
Voordat je Pedro stuurde, stuurde je Crispin en Phillip, en nu kun jij je hen geeneens herinneren.
Er is iets gebeurd. Ik weet niet wat, en jij herinnert je het geeneens.
Pedro? - Ja, voordat je Pedro stuurde.
Wie is Pedro?
Het gebeurde om me heen en het viel me niet een op.
Dokter, we moeten verder.
De Cyberkoning! Een gigantische Cyberman loopt door Victoriaans Londen en niemand weet het nog.
We moeten verder! De Engelen zijn elk moment hier.
Geen zorgen over de Engelen, er is hier iets veel ergers dan de Engelen!
Ik ben zo vrij daar anders over te denken, sir.
Laat hem gaan.
Nou, hij kan me niet laten gaan, sir, niet terwijl u naar hem kijkt.
Ik mag hem niet uit het oog verliezen, of hij zal je doden.
Hij doodt me sowieso wel, denk nou eens na.
Ik kan hier niet aan ontsnappen. U zult me moeten achterlaten.
Kan je je er niet uitwurgen?
Nee, het zit te strak. U zult me moeten achterlaten, sir. Er is niets wat u nog kan doen.
Er is iets aan de hand!
Pedro was hier net nog en nu kun je hem zelfs niet eens meer herinneren!
Er is nooit een Pedro geweest. Wij zijn hier de hele tijd met ons tweeën geweest!
Nee, we waren met ons vijven. Waarom kun jij je het niet herinneren?
Luister... luister.
Ik moet dichterbij dat licht gaan kijken, of wat het dan ook is.
Geen zorgen, ik zal niet te dichtbij komen. - Nee, dat mag niet. Niet doen.
Alsjeblieft, een reserve communicator.
Ik blijf de hele tijd in contact. - Dat doe je niet.
Want als je daar naar toe gaat, zal jou hetzelfde overkomen als de anderen!
Er waren geen anderen! - En jij ook niet meer als je daarheen gaat.
Twee minuten. Dat beloof ik.
Alsjeblieft, luister eens naar mij!
Sir, er is niets wat u kunt doen.
Het wordt je dood als ik je hier achterlaat. - Ja... Ja, dat wordt mijn dood.
En voordat u gaat...
Ik ga niet! - Luister naar me, het is belangrijk!
U kunt haar niet vertrouwen.
Wie niet? - River Song.
U denkt dat u haar kent, maar dat is niet zo. U begrijpt niet wie of wat ze eigenlijk is.
Zeg het me dan. - Ik heb al teveel verteld. Alstublieft...
U moet nu gaan, dat bent u uw vrienden verschuldigd.
Vertel me alleen waarom ze in de Stormcage Gevangenis zat.
Ze heeft iemand vermoord. Een goed man...
Voor velen een held. - Wie dan?
Dat wilt u niet weten, sir. Echt niet.
Wie heeft zij vermoord? - Sir,
de Engelen komen eraan, u moet mij hier achterlaten.
Je zult sterven.
Ik zal sterven in de wetenschap dat mijn moed mij niet heeft verlaten op het einde.
Daarvoor dank ik God...
en zegen het pad dat jullie naar de veiligheid leidt.
Ik wou dat ik je beter had gekend. - Volgens mij, sir... kent u mijn beste kant al.
Ben je er klaar voor?
Ik heb er vrede mee.
Er is een teleporter! Als ik die kan maken, kunnen we de anderen overstralen.
Waar is Octavian? - Octavian is dood.
Net als die teleporter, je verspilt je tijd. Ik heb je communicator nodig.
Hallo, ben je daar? Hallo?
Hallo? - Ik ben hier, ik ben oké.
Ik ben behoorlijk dichtbij nu.
Kom dan terug! Kom onmiddellijk terug, alsjeblieft.
Het is vreemd om te zien. Het voelt echt...
Echt wat? Hallo?
Echt wat?
Alsjeblieft, zeg dat je er bent, hallo? Hallo!
Amy? Amy? Ben jij dat? - Dokter?
Waar ben je? Zijn de geestelijken bij je? - Ze zijn weg.
Er was een licht en ze zijn het licht ingelopen. Dokter, ze herinnerden zich elkaar niet eens.
Nee, dat klopt wel.
Wat is dat voor licht? - De tijd die opraakt.
Amy, het spijt me, ik heb me vergist, ik had je daar nooit alleen moeten laten.
En wat moet ik nu doen?
Je komt naar ons toe. Naar het eerste vliegdek, aan de andere kant van het bos.
Ik zie niets! Ik mag mijn ogen niet openen.
Draai je onmiddellijk om. - Wat...
Omdraaien? - Doe het nou maar. Draai je onmiddellijk om.
Als de communicator als mijn schroevendraaier klinkt, dan sta je in de juiste richting.
Volg het geluid.
Je moet onmiddellijk beginnen te lopen. Er loopt tijdenergie...
uit die scheur en dat moet jij zien voor te blijven.
Maar de Engelen... Ze zijn overal.
Ja, dat spijt me, echt waar. Maar de Engelen kunnen je alleen maar doden.
Wat doet die tijdenergie? - Gewoon blijven doorlopen!
Vertel het me nou.
Als de tijdenergie je inhaalt, zul je nooit geboren zijn.
Het zal elk moment van je bestaan uitwissen. Je zal dan überhaupt nooit hebben geleefd.
Hou je ogen gesloten... en blijf doorlopen!
Dat gaat nooit werken. - Wat anders heb je nog?
River, zeg het me!
Wat is dat? - De Engelen, die voor het vuur vluchten.
Ze kwamen hier om zich te voeden aan de tijdenergie en nu wil het zich aan hen voeden.
Amy, luister naar me, ik stuur een stukje software naar je communicator.
Het is een nabijheiddetector. Die gaat piepen als je tegen iets aan dreigt te lopen.
Dan draai je gewoon bij totdat het piepen stopt.
Want, Amy... Dit is belangrijk. Het bos zit vol met Engelen.
Je zult moeten lopen alsof je kunt zien. - Wat bedoel je?
Luister, gewoon blijven lopen.
Die tijdenergie... Wat gaat die doen? - Die blijft consumeren.
Hoe houden we het dan tegen? - We voeden het.
Waarmee dan?
Een gecompliceerde gebeurtenis in het ruimte- tijdcontinuüm zou het een tijdje moeten sluiten.
Zoals wat, bijvoorbeeld? - Zoals mij, bijvoorbeeld!
Wat is dat? - Het is een waarschuwing.
Er zijn Engelen om je heen.
Amy, luister naar me. Dit zal moeilijk worden, maar ik weet... dat je het kan.
De Engelen zijn bang en op de vlucht. Op dit moment hebben ze niet zoveel interesse in jou.
Ze zullen aannemen dat je hen kunt zien, en hun instincten zullen ingrijpen.
Je hoeft alleen maar te lopen alsof je kan zien. Open je ogen alleen niet.
Loop alsof je kan zien.
Je loopt niet. Je moet dit doen.
Onmiddellijk.
Je moet dit doen!
Dokter! Ik kan de communicator niet vinden!
Ik heb hem laten vallen. Ik kan hem niet vinden. Dokter!
Dokter!
Hou je ogen gesloten. Je bent op het vliegdek, de Dokter is hier. Ik heb je geteleporteerd. Zie je?
Ik zei toch dat ik hem weer aan de gang kreeg. - River Song, ik zou je wel kunnen zoenen.
Ah, oké, misschien als je wat ouder bent.
Wat is dat?
De Engelen zuigen de laatste energie van het schip op. Wat betekent...
dat het beschermluik open zal gaan.
Engel Bob, neem ik aan.
Het tijdveld komt eraan. Het zal onze realiteit vernietigen.
En kijk jullie eens, iedereen gaat op de vlucht. Wat kan ik voor jullie doen?
Er zit een breuk in de tijd.
De Engelen hebben berekend, dat als u zichzelf erin gooit,
het zich zal sluiten, en dat zij dan gered zullen zijn.
Ja, ja, ja, dat zou ik kunnen doen. Maar waarom?
Uw vrienden worden dan ook gered.
Dat zou een reden kunnen zijn. - Ik heb door de tijd gereisd.
Ik ben ook een gecompliceerde gebeurtenis van het ruimte-tijdcontinuüm. Gooi mij er maar in.
Doe even normaal. Vergeleken met mij zijn die Engelen nog gecompliceerder dan jou.
En ze zouden allemaal nodig zijn om gelijkwaardig te staan aan mij, dus hou je even rustig.
Dokter, dat kan ik je niet laten doen. - Nee, echt... HOU je rustig.
Je gaat hier niet dood! - Nee, ik meen het. River, Amy, HOU jullie vast.
Oh, je bent geniaal!
Sir, de Engelen willen dat u zich opoffert, nu meteen.
Het probleem is, Bob, dat de Engelen alle energie uit het schip trekken, volledig.
En weet je wat? Ik denk dat ze vergeten waar ze staan.
Ik denk dat ze de zwaartekracht van de situatie zijn vergeten.
Of om het op een andere manier te zeggen, Engelen...
Hou je goed vast en laat absoluut niet los.
Nog een goeie nacht verder.
Ik heb overal blauwe plekken. - Ik ook.
Jij hoefde er niet met je ogen dicht uit te klimmen.
Jij ook niet.
Ik bleef het maar zeggen. De Engelen zijn allemaal in het tijdveld gevallen.
De Engel in jouw geheugen heeft nooit bestaan.
Hij kan je nu geen kwaad meer doen. - Waarom herinner ik mij dit allemaal wel dan?
Die mannen op het schip konden zich elkaar niet meer herinneren.
Je bent nu een tijdreizigster, Amy.
Dat verandert je kijk op het universum.
Voor altijd. Goed toch? - Of niet dan?
En de scheur, is die ook verdwenen?
Ja, voorlopig. Maar de explosie die dat veroorzaakt heeft...
is nog steeds aan de gang...
Ergens daar... Ergens in de tijd.
Jij, ik... Handboeien.
Moet het altijd zo eindigen?
En wat nu?
Het gevangenis schip zit in een baan rond de planeet. Ze stralen me ieder moment omhoog.
Misschien heb ik zelfs dit keer al wel genoeg gedaan voor een generaal pardon, we zullen zien.
Octavian zei dat je iemand vermoord hebt.
Ja, dat klopt.
Een goed man.
Een erg goed man. De beste man die ik ooit heb gekend.
Wie?
Dat is een lang verhaal, Dokter. Dat kan niet worden verteld. Dat moet worden beleefd.
Geen vooruitblikken.
Nou, behalve deze dan.
Jullie zullen me snel weerzien, als de Pandorica opengaat.
De Pandorica...
Dat is een sprookje. - Oh, Dokter.
Zijn we dat niet allemaal?
Ik zie je daar dan wel. - Ik kijk er naar uit.
Ik herinner mij het nog goed.
Dag, River. - Tot ziens, Amy.
Oh! Volgens mij is m'n vervoer er. - Kan ik je vertrouwen, River Song?
Als je dat wilt.
Maar wat is daar het plezier van?
Waar denk je aan? - De tijd kan worden herschreven.
Ik wil naar huis.
Oké.
Nee, niet op die manier!
Ik wil je gewoon iets laten zien.
Jij probeert River te ontvluchten. Ik ben ook iets aan het ontvluchten.
Nou! - Ja!
Donders! - Ik weet het.
Dit is toch dezelfde nacht als we zijn vertrokken? - We zijn maar vijf minuten weg geweest.
Ik ga trouwen morgenvroeg.
Waarom heb je het hier gelaten?
Waarom ik mijn verlovingsring heb achter gelaten terwijl ik er met een vreemde man vandoor ging,
op de nacht voor mijn huwelijk? - Ja.
Je bent echt een buitenaardse, hè?
Wie is de gelukkige? - Je hebt hem ontmoet.
Ah, die er zo goed uitzag, of die andere?
De andere.
Nou, hij was ook goed. - Bedankt.
Troost je veel mensen op de avond voor hun bruiloft?
Waarom zou je getroost moeten worden dan?
Ik ging bijna dood! Ik was alleen, in het donker, en ik ging bijna dood.
En dat zette me aan het denken.
Ja, begrijpelijk. Ik denk soms ook even na. Nou, eigenlijk heel erg vaak...
Over wat ik wil. Over wie ik wil. Weet je wat ik bedoel?
Ja.
Nee.
Over wie... ik wil. - Oh, oké, ja...
Nee, ik begrijp het nog steeds niet. - Dokter, in één woord...
In één heel simpel woord die jij zelfs kan begrijpen...
Je gaat morgenvroeg trouwen!
Dat duurt nog een hele tijd. En wat gaan we daar aan doen?
Amy, luister naar me. Ik ben 907 jaar oud. Heb je enig idee wat dat betekent?
Dat het al even geleden is? - Nee, nee, nee!
Ik ben 907 jaar oud en moet je mij eens zien. Ik word niet ouder, ik verander alleen.
Jij wordt ouder, ik niet. En dit kan nooit wat gaan worden.
Oh, je bent een schatje, Dokter, maar ik bedoelde niet direct iets... voor zo'n lange termijn.
Maar je bent menselijk! Jij bent Amy! Je gaat trouwen morgenvroeg!
Morgenvroeg. - Dokter?
Jij bent het. Het gaat allemaal om jou. Alles... Het draait allemaal om jou.
We maken dit zo af.
Amy Pond...
Gekke, onmogelijke Amy Pond.
Ik weet niet waarom, ik heb geen idee, maar zeer waarschijnlijk...
is het op een na belangrijkste in de geschiedenis van het universum dat ik jou nu kan doorgronden.
Dat probeer ik nu al de hele tijd te vertellen. - Kom mee!
Dokter!
En voor degenen die niet de basiscode van het universum kunnen lezen?
In de tijd van Amy!
Rory, we moeten het even over je verloofde hebben.
Ik stuur jullie samen ergens heen. - Wat? Zoals een afspraakje?
Venetië! Venezia!
Er is daar binnen iets gaande, iets duivels.
Bleke, griezelige meisjes die niet van zonlicht houden.
Denk ik wat ik denk dat ik denk?
Vampiers! - In Venetië!
Dit hele gebeuren is gestoord!
De mensen boven zijn erg luidruchtig! - Er zijn geen mensen boven.
Ik wist dat je dat zou gaan zeggen. Had iemand anders dat idee ook?
Lopen!
Je hebt iemand van binnen nodig. - Nee.
Ben je gek? - We hebben geen andere mogelijkheid.
Je hebt geen idee hoe gevaarlijk je het mensen voor zichzelf maakt met jou erbij.
Amy, kom terug! - Ik red me wel!
Het zijn vampiers, in Godsnaam. - Dat hopen we!
Dus als het geen vampiers zijn... - Dokter!
Vertaling: Regeer & Theplayer www.bierdopje.com