Goed gedaan, Mabel.
Goed gedaan, Alfie.
Goed bezig, Tabitha.
Zeer goed gedaan, Ranjit.
Goed bezig, Chloe.
Goed gedaan, Ben.
Goed gedaan, Mandy.
Niet best, Timmy.
Nul.
Je hebt een nul gekregen, hè? - Ja, en?
Dan moet je naar huis lopen. - Naar Londen lopen? Dat is 20 verdiepingen!
Je mag niet met de lift als je een nul hebt. Je weet wat er dan gebeurt.
Dan wordt je naar beneden gestuurd.
Ik wacht wel op je.
Welkom bij Vator Verse, aangeboden door Candy Burgers van McLintock.
Lo... Londen, alstublieft.
Een man en een paard, onder en boven...
Eén heeft een plan, maar beide moeten gaan.
Kilometer na kilometer, erboven en eronder...
Eentje lacht en eentje heeft er genoeg van.
De man boven mag je dan misschien wel groeten,
maar verwacht echter geen liefde van het beest beneden.
Help! Help me!
Vertaling: Regeer www.bierdopje.com
Mijn naam is Amy Pond.
Toen ik zeven jaar oud was, had ik een denkbeeldig vriendje.
Gisteravond was de avond voor mijn bruiloft... - Kom op, Pond!
...en mijn denkbeeldige vriendje kwam terug.
Geloof je me nu? - Oké, je hokje is een ruimteschip.
Het is echt, maar dan ook echt... een ruimteschip.
We zijn in de ruimte!
Wat ademen we hier?
Ik heb de luchtlaag uitgebreid. Niets aan de hand.
Dat is nog eens interessant.
De 29e eeuw. Zonnevlammen hebben de aarde geroosterd,
en de gehele mensheid pakt zijn koffers en verhuist totdat het weer verbetert.
Hele volkstammen... - Dokter?
...verhuizen naar de sterren!
Dokter? - Is dat niet verbazingwekkend?
Dokter!
Nou, kom nou. Ik heb een ruimteschip gevonden.
Dit is het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland.
Allemaal aan elkaar geschroefd en vliegend door de ruimte.
Ruimteschip UK. Het is Groot-Brittannië,
maar dan van metaal.
Dat is niet alleen een schip, dat is een idee, dat is...
een heel land...
levend en lachend en...
winkelend.
De sterren afzoekend naar een nieuw thuis.
Kunnen we een kijkje nemen? - Natuurlijk kan dat, maar er is één ding.
Eén ding? - Een belangrijk detail. Eigenlijk...
de belangrijkste regel. We zijn alleen observeerders.
Dat is de belangrijkste regel waar ik altijd aan vast hou bij mijn reizen.
Ik bemoei me nooit met de zaken van andere mensen of planeten.
Dat is interessant.
Dus we zijn eigenlijk een soort van "Dieren in het Wild" documentaire, hè?
Want als ze een verwond welpje of zoiets vinden, mogen ze het niet redden, ze moeten...
blijven filmen en het maar laten doodgaan.
Dat moet moeilijk zijn. Ik denk niet dat ik dat kan.
Vind je dat niet moeilijk, zo geïsoleerd en koudhartig zijn?
Dokter?
Welkom bij de Markt van Londen. U wordt door camera's in de gaten gehouden.
Ik ben in de toekomst. Iets van... honderden jaren in de toekomst.
Ik ben al eeuwen dood. - Oh, geweldig. Jij bent lekker opgewekt.
Maak je niet druk over de dood, kijk eens naar deze plek. Is er niet iets mis mee?
Wat is er mis dan? - Kom op, kijk goed.
Let eens op alles. Wat is er mis met dit beeld?
Zijn het... de fietsen? Een beetje ongewoon op een ruimteschip, fietsen.
En dat zegt iemand in een nachtjapon... - Oh, mijn god! Ik heb mijn nachtjapon nog aan.
Kom op, nou. Kijk eens om je heen. Kijk eens aandachtig.
De Markt van Londen is een misdaadvrij gebied.
Het leven op een gigantisch ruimteschip, terug naar de basis:
Fietsen, waslijnen, opgehangen straatverlichting.
Maar kijk eens verder. Geheimen en schaduwen, levens geleid door angst.
Een maatschappij uit zijn vorm, staat op het punt ineen te vallen. Een politie staat. Pardon.
Wat doet u?
Sorry.
Ik controleer al het water in dit gebied. Er is een vis ontsnapt.
Waar was ik gebleven? - Waarom deed je dat net met dat water?
Geen idee. Ik denk veel. Ik kan het niet meer allemaal bijhouden.
Een politie staat... Zie je het al? - Waar?
Daar.
Weet je het zeker? - Ik heb het zelf gezien.
Ga je het haar vertellen? - We hebben opdracht om het haar te vertellen.
Goed gedaan. Blijf hem in de gaten houden.
Het spijt me u te moeten storen. Er is een waarneming geweest.
In het Londen-blok, Oxford Street.
Een man. - Heeft hij het gedaan?
Blijkbaar. - Ik zal eens op de monitoren kijken.
Een klein meisje aan het huilen. En? - Ze huilt in stilte.
Kinderen huilen omdat ze aandacht willen, omdat ze zich hebben pijngedaan of bang zijn.
Als ze stilletjes huilen, is dat omdat ze niet kunnen ophouden.
Dat weet elke ouder. - Ben jij een ouder?
Er lopen honderden ouders langs en er is niet eentje die vraagt wat er mis is.
Wat betekent...
Dat ze het al weten, en het is iets waar ze niet over willen praten. Geheimen...
Ze helpen haar niet, dus het is iets waar ze bang voor zijn. Schaduwen...
Waar ze ook bang voor zijn, het is niet te zien, wat betekent dat het overal is. Een politie staat.
Waar is ze gebleven? - Verdieping 207.
Het Apple Sesame blok, woning 54A. Je bent op zoek naar Mandy Tanner.
Oh, dit was uit haar jaszak gevallen toen ik per ongeluk tegen haar aan liep.
Het heeft me vier pogingen gekost.
Vraag haar eens over die dingen... die lachende kerels in die kraampjes. Die zijn overal.
Maar dat zijn maar gewoon dingen. - Ze zijn schoon.
Al het andere hier is gehavend en smerig... Kijk eens naar deze plek.
Maar niemand komt bij die kraampjes in de buurt. Nog geen voetafdruk binnen een halve meter.
Vraag aan Mandy waarom ze bang zijn voor die dingen in de kraampjes.
Nee, wacht even. Wat moet ik doen? Ik heb geen idee wat ik hier doe en ik ben niet eens gekleed!
Het is dit of Leadworth. Wat denk je? Laten we eens kijken. Wat zal Amy Pond kiezen?
Ik heb je te pakken! Ontmoet me hier weer over een half uur.
Wat ga je doen? - Wat ik altijd doe. Uit de problemen blijven.
Ernstig.
Gaat het op deze manier, dokter?
Je bemoeit je nooit met zaken van andere mensen of planeten, tenzij er kleine kinderen huilen?
Juist.
Je volgt me. Ik zag dat je naar me keek op de marktplaats.
Je hebt dit laten vallen. - Ja, toen je vriend tegen me aan bleef lopen.
Wat is dat? - Daar zit een gat. We moeten terug.
Een wat? Een gat?
Ben je gek? Er zit een gat in de weg. We kunnen daar niet langs.
Er zit een tunnel bij de luchtsluizen, als je krediet hebt. Waar ben je mee bezig?
Oh, let maar niet op mij. Ik kon mezelf al nooit inhouden als ik een "Verboden Toegang" bordje zag.
Wat zit daarachter? Wat is er nou zo eng aan een gat?
Iets onder de weg? - Niemand weet het.
We mogen er niet over praten. - Waarover?
Wat er beneden zit.
En omdat dat niet mag, doe je het niet? Let goed op.
Je klinkt Schots. - Dat ben ik ook. Wat is daar mis mee?
Schotland moet hier ergens zijn. - Nee. Ze wouden hun eigen schip.
Ah, goed zo. Er is dus nog niets veranderd.
Hoe ben je hier terecht gekomen?
Och, ik was gewoon in de buurt, met een man. - Je vriendje?
Wat is er? - Niets. Alleen...
Ik ga alleen trouwen... Grappig hoe je dingen zo kan vergeten.
Trouwen? - Ja, hou je kop, trouwen.
Echt trouwen. Vrijwel zeker. - Wanneer dan?
Nou, dat is een beetje vreemd... Heel lang geleden, morgenvroeg.
Ik vraag me af wat ik gezegd heb. Hé, hé, het is gelukt!
Kom je mee? - Nee.
Dan moet je het zelf weten.
Stop! Dat mag niet!
Oh, mijn god.
Dat is vreemd. Dat is...
Dat kan niet.
De onmogelijke waarheid... in een glaasje water.
Er zijn niet veel die dat kunnen zien.
Maar jij wel, hè, Dokter?
Kent u mij? - Niet zo hard. Ze zijn overal.
Zeg me wat je in dat glas ziet. - Wie zegt dat ik iets zie?
Verspil geen tijd. Op de marktplaats, heb je een glas water op de grond gezet en ernaar gekeken,
en toen ben je direct hier naar de machinekamer gekomen. Waarom?
Geen motortrilling aan boord. Bij zo'n groot schip, met zulke motoren, moet je dat voelen.
Het water zou bewegen.
Dus... ik dacht ik moet maar eens even gaan kijken.
Het klopt niet! Deze stroomverbindingen, ze zijn niet aangesloten. Kijk. Kijk!
Ze zijn niet echt, ziet u?
En achter deze muur zit helemaal niets. Het is hol. Als ik niet beter zou weten,
zou ik zeggen dat... er helemaal geen motor was.
Maar het werkt. Dit schip verplaatst zich door de ruimte. Ik heb het gezien.
De onmogelijke waarheid, Dokter.
We reizen tussen de sterren in een ruimteschip die nooit zou kunnen vliegen.
Hoe dan? - Ik weet het niet.
Er heerst een duisternis in de kern van deze natie. En het bedreigt ons allemaal.
Help ons, Dokter. Jij bent onze enige hoop.
Je vriendin is veilig. Dit brengt je naar haar toe. Ga nou, snel!
Wie bent u?
Hoe kan ik u weer terugvinden?
Ik ben Liz 10. En ik vind jou wel.
Welkom in stemhokje 330C.
Laat het hier alstublieft weer netjes achter, zoals u het zelf zou willen aantreffen.
Het Verenigd Koninkrijk behoudt zich het recht voor om zich van alle burgers op de hoogte te stellen.
Een presentatie over de geschiedenis van Ruimteschip UK zal zo beginnen.
Uw identiteit zal worden geverifieerd in ons kiesregister.
Naam: Amelia Jessica Pond.
Leeftijd: 1306 jaar oud. - Hou op!
Burgerlijke staat:
Onbekend.
U bent hier omdat u de waarheid over dit ruimteschip wilt weten,
en ik vertel u dit omdat u het recht heeft om het te weten.
Als deze presentatie is afgelopen, heeft u een keuze.
U kan protesteren... of vergeten.
Als u ervoor kiest om te protesteren, begrijp dan het volgende:
Als ook maar 1% van de bevolking van dit schip voor hetzelfde kiest,
zal het programma worden beëindigd, met gevolgen voor jullie allemaal.
Als u ervoor kiest om de situatie te accepteren, en we hopen dat u dat zal doen,
druk dan op de "vergeet" knop.
Alle informatie die u zo dadelijk zal krijgen, zal uit uw geheugen worden gewist.
U zult weer gewoon van de veiligheid en het gemak van Ruimteschip UK gebruik kunnen maken,
zonder dat u weet wat er voor nodig was om uw veiligheid te kunnen garanderen.
Hier volgt nu dan de waarheid over Ruimteschip UK,
en de prijs die is betaald voor de veiligheid van het Britse volk.
Moge God onze zielen behoeden.
Dit is geen truc. Dit is echt. Je moet de Dokter vinden en hem terug naar de TARDIS brengen.
Laat hem geen onderzoek doen. Hou hem tegen. Doe alles wat ervoor nodig is.
Alsjeblieft, alsjeblieft haal de Dokter van dit schip af.
Luister naar me. Dit is geen truc. Dit is echt. Je moet de Dokter vinden...
Wat heb je gedaan?
Ja, je basis geheugen is gewist. Ze moeten ongeveer 20 minuten hebben gewist.
Maar waarom zou ik kiezen om te vergeten? - Omdat iedereen dat doet.
Iedereen kiest voor de "vergeet" knop. - Heb jij dat ook gedaan?
Ik mag nog niet stemmen. Ik ben 12 jaar.
Zodra je 16 bent, mag je wanneer je wil de film zien en je keuze maken.
En daarna, eens in de vijf jaar...
En eens in de vijf jaar kiest iedereen ervoor om te vergeten wat ze te weten zijn gekomen.
Een democratie in actie.
Waarom weet je dat niet? Ben je soms ook Schots?
Oh, ik ben nog veel erger dan een Schot. Ik kan de film zelfs niet eens zien. Hij speelt niet af.
Hij heeft voor mij wel afgespeeld.
Dat komt doordat de computer me niet als mens accepteert.
Waarom niet?
Je ziet er wel als een mens uit. - Nee, jij ziet er als een Time Lord uit.
Wij waren er eerst. - Dus er zijn nog andere Time Lords, hè?
Nee. Die waren er wel, maar er zijn nu geen... Ik ben alleen nog over, nu.
Een lang verhaal. Het was een slechte dag. Er zijn erge dingen gebeurd.
En weet je wat? Ik zou het graag allemaal vergeten, alles, maar dat doe ik niet. Nooit.
Want dit is wat ik doe... Elke keer weer, elke dag, elke seconde...
Dit... Zet je schrap. We gaan de regering ten onder brengen.
Zeg maar "Wheeee!"
BEZET
LEEG
Het is al goed, lieverd. Ik ben het maar.
Een hoge-snelheids luchtdruk kanon. Geen beste manier om je te verplaatsen.
Waar zijn we?
180 meter naar beneden, 32 km in de breedte... Dat brengt ons naar het hart van het schip.
Ik zou zeggen... Lancashire.
Maar wat is dit dan, een grot? Het kan geen grot zijn. Het lijkt op een grot.
Het is een vuilstortplaats, en het is walgelijk! - Ja, maar alleen maar voedsel afval.
Organisch, en het komt via voedingsbuizen vanuit het hele schip.
De vloer is zompig, net als een waterbed. - Maar wat voor voedsel komt erdoor?
Het lijkt wel rubberachtig, voel eens. Nat en slijmerig.
Het is geen vloer, het is een...
Dus... - Het is een wat?
Het volgende woord is een beetje eng. Neem een momentje. Breng jezelf even tot rust. Zeg "Omm".
Het is een... tong.
Een tong? - Een tong. Een enorme, grote tong.
Dit is een mond?
Dit hier allemaal is een mond?
We zitten in een mond? - Ja, ja, ja, maar van de positieve kant, wel ruim.
Hoe komen we hier weer uit? - Hoe groot is dit beestje? Het is prachtig!
Donders! Als dit nog maar de mond is, dan zou ik de maag wel eens willen zien.
Hoewel, niet nu meteen. - Dokter, hoe komen we hieruit?
Goed, hij wordt gevoed door chirurgisch geïmplanteerde voedingsbuizen, dus...
de normale ingang is...
niet meer in gebruik.
Maar we kunnen het wel proberen. - Nee! Stop, niet bewegen!
Te laat. Het is al begonnen. Een slik reflex!
Wat ben je aan het doen? - Ik laat de chemo-receptoren trillen.
De chemo-wat?
De uitwerpknop. - Hoe kan een mond nou een uitwerpknop hebben?
Denk maar eens na.
Goed, dan. Dit gaat niet echt eerwaardig zijn.
Daar gaat ie dan!
Je hebt niets gebroken, geen sporen van een hersenschudding en ja, je zit onder de kots.
Waar zijn we? - In een overlooppijp, gok ik.
Oh, god, dat stinkt. - Dat is niet de pijp.
Kunnen we hieruit komen?
Eén deur, één deurknop en één voorwaarde. We vergeten wat we allemaal hebben gezien.
Ziet dat er bekend uit?
Dat is het lokaas. Oh, en daar is de hengel.
Er leeft een wezen in het hart van dit schip. Wat doet hij daar?
Nee, dat gaat bij mij niet werken, dus kom op. Een groot, oud beest benedendeks.
En iedereen die protesteert wordt door zijn keel geschoven. Gaat dat zo hier?
Hou toch op. Ik ga niet weg en ik vergeet ook niets.
En wat willen jullie kerels eraan gaan doen? Je tong uitsteken?
Dokter?
Kijk eens wie we daar hebben. Je ziet er een stuk beter uit zonder je masker.
Jij moet Amy zijn. Ik ben Liz... Liz 10. - Hallo.
Mooi haar, Amy. Jammer van die kots. Jullie kennen Mandy, toch?
Ze is erg dapper. - Hoe heb je ons gevonden?
Ik heb mijn apparaatje op jullie ingesteld.
Ik heb meegeluisterd. Mooi gedaan, die ontsnapping met dat uitkotsen.
Maar dus... Wat doet die grote jongen hier? - Je bent ouder dan 16, je hebt gestemd.
Wat het ook is, je hebt gekozen om het te vergeten.
Nee... Nooit vergeten, en nooit gestemd. Technisch gezien ben ik geen Britse onderdaan.
Wie of wat ben je dan en hoe ken je mij?
Je bent nogal moeilijk te missen, schat. Een mysterieuze vreemdeling...
Je manier van werken komt overeen met een hogere vorm van buitenaardse intelligentie,
het haar van een idioot... Ik ben met de verhalen grootgebracht.
Dat was mijn hele familie. - Je familie?
Ze herstellen zich. Dat duurt niet lang. We moeten gaan.
De Dokter. Een oude drinkmaat van Henry XII.
Thee en cakejes met Liz II. Vicky zat niet helemaal met jou op één lijn, hè?
Je bent op dezelfde dag geridderd en verbannen!
En dat was het wat betreft de Maagdelijke Koningin, jij stoute, stoute jongen!
Liz 10? - Liz 10, ja. Elizabeth X. En buk je!
Ik ben de Koningin, verdorie. Kortom... Ik heers.
Er is een hoge-snelheids lift daar.
Oh, ja... Dan heb je die dingen nog.
Nog ideeën?
Dokter, ik heb boven een van die dingen gezien.
Er zat een gat in de weg, alsof het er doorheen was geschoten, als een wortel.
Precies een wortel. Het is allemaal hetzelfde wezen. Dezelfde als waar we binnenin zaten...
Het reikt naar buiten. Het moet door de mechaniek van het hele schip heen groeien.
Wat? Als een plaag?
En iemand helpt hem mee. En voedt hem.
Mijn onderdanen worden aan hem gevoederd. Kom op, we moeten verder.
Dokter? - Oh, Amy.
We hadden hier nooit moeten komen.
Laat hem geen onderzoek doen. Hou hem tegen. Doe alles wat ervoor nodig is! Alsjeblieft...
Alsjeblieft haal de Dokter van dit schip af.
Opwinders afdeling één. 10 is de onderste verdiepingen binnengedrongen.
Luid het protocol in.
God behoede de koningin.
Vanwaar al die glazen?
Om me er elke dag aan te herinneren dat mijn regering iets van plan is.
En het is mijn plicht om uit te zoeken wat dat is.
Een Koningin die undercover gaat om haar eigen koninkrijk te onderzoeken?
Er worden mij geheimen onthouden. Ik heb geen keus.
Al tien jaar ben ik hiermee bezig. Mijn volledige bewindsperiode.
En jij hebt al meer bereikt in één middag.
Hoe oud was u toen u de troon besteeg? - 40. Hoezo?
Wat, dan bent u nu dus 50? Echt niet!
Ja, ze hebben mijn lichaamsklok vertraagd. Dan blijf ik er zo als op de postzegels uitzien.
En u draagt dit altijd in het openbaar?
Undercover gaan is niet makkelijk in mijn positie!
De handtekeningen, de hordes mensen achter je aan.
Luchtevenwichtig porselein.
Het blijft er uit zichzelf opzitten, omdat het speciaal voor uw gezicht is laten maken.
Ja. En wat dan nog? - Oh, Liz.
Alles.
Wat doen jullie? Hoe durven jullie hier binnen te komen?
Mevrouw, u heeft laten weten interesse te hebben naar de inwendige werking van Ruimteschip UK.
U moet nu met ons meekomen. - En waarom zou ik dat doen?
Hoe kunnen zij nou Lachers zijn? - Half Lacher, half mens.
Wat jullie ook voor wezens zijn, ik ben nog steeds jullie Koningin.
Onder wiens bevoegdheid gebeurt dit? - De hoogste, Mevrouw.
Maar ik bèn de hoogste bevoegdheid. - Ja, Mevrouw.
U moet nu meekomen, Mevrouw. - Waarheen?
Naar de toren, Mevrouw.
Dokter, waar zijn we?
In het onderste gedeelte van Ruimteschip UK. De kerker.
Mevrouw. - Hawthorne!
Dus hier heb jij jezelf verstopt.
Volgens mij heb jij wat uit te leggen. - Er zitten hier kinderen. Waarom is dat?
Protesteerders en burgers van mindere waarde worden aan het beest gevoed.
Maar op de een of andere manier wil het de kinderen niet eten.
Jullie zijn de eerste volwassenen die er levend van zijn afgekomen. Jullie hebben erg veel geluk.
Ja, kijk ons nou eens. De martelkamer van de Tower of London.
Wat hebben we toch een geluk. Behalve dan dat het geen martelkamer is, hè?
Nou, behalve dan dat het wel zo is. Behalve dat het niet zo is.
Het ligt eraan hoe je het bekijkt.
Wat is dat?
Nou, zoals ik al zei, het ligt eraan hoe je het bekijkt.
Het is het blootgelegde pijncentrum van onze grote jongen zijn hersenen...
die meedogenloos gemarteld wordt... - Of?
Of het is het gaspedaal, de versneller... De snelheidsknop van Ruimteschip UK.
Ik snap het niet. - Echt niet?
Probeer het eens, kom op. Het ruimteschip dat nooit zou kunnen vliegen, geen trilling aan dek.
Dit wezen... Dit arme, gevangen, bange wezen. Het is geen plaag, het is geen indringer...
Het is wat jullie in plaats van een motor hebben.
En dit hier is waar jullie hem pijn doen, waar jullie hem martelen,
dag na dag, alleen maar om het te laten vooruitkomen.
Weet je wat?
Normaal gesproken kan een mens dit niet horen.
Dit is het geluid dat niemand van jullie wil horen.
Hou op.
Wie heeft dit gedaan?
We handelen in opdracht van de hoogste bevoegdheid.
Ik ben de hoogste bevoegdheid.
Het wezen wordt onmiddellijk vrijgelaten.
Ik zei onmiddellijk!
Luistert er wel iemand naar mij? - Liz.
Uw masker. - Wat is er met mijn masker?
Kijk er eens naar. Het is al oud. Tenminste 200 jaar oud zou ik zeggen.
Ja, hij is antiek, en?
Ja, een antiek stuk gemaakt door vaklui meer dan 200 jaar geleden,
en speciaal voor uw gezicht gemaakt.
Ze hebben uw lichaamsklok inderdaad vertraagd, maar u bent geen 50.
Eerder 300.
En het was een lang bewind.
Nee, het was tien jaar.
Ik heb tien jaar lang op deze troon gezeten. - Tien jaar lang.
En dezelfde tien jaar elke keer weer opnieuw, die u telkens leiden naar...
hier.
Wat heb je gedaan? - Alleen maar waar u opdracht toe had gegeven.
We werken voor u, Mevrouw. De Opwinders, De Lachers, allemaal.
Als jullie dit zien...
Als ik dit zie, dan...
heb ik mijn weg gevonden naar de Tower Of London.
Het wezen waar jullie naar kijken wordt een Sterren Walvis genoemd.
Vroeger waren er miljoenen van.
Ze leefden in de dieptes van de ruimte, en volgens de legendes...
hielpen ze de eerste ruimtevaarders door de asteroïden gordels heen.
Deze is, voor zover we weten, de laatste van zijn soort.
En wat we ermee hebben gedaan, doet mijn hart breken.
De aarde stond in brand.
Onze zon had zich tegen ons gekeerd, en elke natie was de ruimte in gevlucht.
Onze kinderen krijsten, terwijl de lucht steeds heter werd.
En toen kwam het aanzetten...
Als een wonder. De laatste der Sterren Walvissen.
We hebben hem gevangen. We hebben ons schip eromheen gebouwd,
en we voeren op zijn rug mee naar veiligere oorden.
Als je wil dat we kunnen verder reizen, dan moet je de "vergeet" knop indrukken.
En dan zal de hart van deze natie, weer onbesmet zijn.
Zo niet, druk dan op de andere knop.
Je regeringsbewind zal eindigen, de Sterren Walvis zal worden bevrijd,
en ons schip zal uiteenvallen.
Ik hoop dat ik de kracht zal hebben om de juiste beslissing te kunnen nemen.
En hier heb ik voor gestemd? Waarom zou ik dat doen?
Omdat je wist dat als we hier zouden blijven, ik voor een onmogelijke keus zou komen te staan.
De mensheid of het buitenaardse wezen.
Je had voor jezelf besloten om dat mij te willen besparen.
En dat was fout.
Jij mag nooit beslissen wat ik wel en niet moet weten.
Ik kan me niet eens meer herinneren dat ik dat gedaan heb.
Maar je hebt het gedaan. Dat is wat belangrijk is.
Het... Het spijt me. - Oh, dat kan me niet schelen.
Als ik hier klaar ben, ga jij naar huis.
Waarom? Omdat ik een fout heb gemaakt?
Eén fout? Ik weet niet eens meer dat ik dat gedaan heb.
Dokter! - Ja, ik weet het.
Je bent ook maar een mens.
Wat doe je?
Het ergste wat ik ooit zal doen.
Ik stuur een zware elektronische lading door de hersenen van de Sterren Walvis.
Dat zou zijn hogere functies moeten uitschakelen en hem als een kasplantje achterlaten.
Het schip zal nog steeds blijven vliegen, maar de walvis voelt er niets van.
Maar dat is hetzelfde als hem doden. - Luister, er zijn drie opties.
Eén... Ik laat de Sterren Walvis doorgaan onder onverdraagzame pijn voor nog eens honderden jaren.
Twee... Ik dood iedereen aan boord van dit schip.
Drie... Ik vermoord een prachtig, onschuldig wezen zo pijnloos als ik maar kan.
En dan zoek ik een nieuwe naam, want dan ben ik niet langer meer de Dokter.
Er moet toch iets zijn wat we kunnen doen, op een andere manier.
Niemand praat tegen mij. Geen enkel mens heeft me vandaag iets te vertellen!
Timmy! Je hebt het gered, je bent oké!
Ik ben het... Mandy.
Kom op, gebruik je ogen. Let op alles. Let op alles.
Onze kinderen krijsten.
Het kwam aanzetten, als een wonder. - Het wil de kinderen niet opeten.
De kinderen krijsten. En toen kwam het aanzetten. Het is de laatste van zijn soort.
Alleen ik nog. - De laatste van zijn soort. - Gaat het op deze manier, Dokter?
Bemoei je nooit met andere mensen of planeten...
De kinderen krijsten... - Tenzij er kinderen huilen.
De laatste van zijn soort. - Alleen ik ben er nog.
Tenzij er kinderen huilen. - Ja.
Het wil de kinderen niet opeten. - En toen kwam het aanzetten.
Als een wonder. De laatste der Sterren Walvissen.
Dokter, stop.
Wat je ook van plan bent, hou daar onmiddellijk mee op!
Sorry, Uwe Majesteit, help me even een handje.
Amy, nee! Nee!
Amy, wat heb je gedaan? - Helemaal niets.
Toch?
We zijn versneld. - Ja, nou, de piloot wordt niet langer gemarteld.
Dat moet wel helpen. - Is het hier nog steeds?
Ik begrijp het niet.
De Sterren Walvis kwam helemaal niet als bij een wonder al die jaren geleden.
Hij bood zich vrijwillig aan. Jullie hadden hem helemaal niet hoeven vangen of martelen...
Dat deden jullie alleen.
Het kwam omdat het niet kon verdragen om jullie kinderen te zien huilen.
Wat nou als je heel erg oud was, en heel erg vriendelijk en eenzaam?
Je hele ras uitgestorven, geen toekomst meer.
Wat zou je dan niet kunnen? Als je zo oud was, en zo vriendelijk,
en de laatste van je soort...
Dan zou je daar niet zomaar ongestoord die kinderen kunnen zien huilen.
Van Hare Majesteit. Ze zegt dat er geen geheimen meer zullen zijn aan boord van Ruimteschip UK.
Amy, je had iedereen wel kunnen doden op dit schip.
Jij had een Sterren Walvis kunnen doden.
En jij hebt hem gered. Ik weet het, ik weet het.
Verbazingwekkend, toch, denk je niet? De Sterren Walvis.
Al die pijn en ellende...
en eenzaamheid.
En hij werd er alleen maar vriendelijk van.
Maar je had niet kunnen weten hoe hij zou reageren.
Dat kon jij niet. Maar ik heb het al eens eerder gezien.
Heel erg oud en heel erg vriendelijk, en de allerlaatste van zijn soort...
Klinkt dat soms een beetje bekend?
Wat is er? - Ik heb je te pakken.
Ik heb je te pakken.
Moeten we geen afscheid nemen? Zullen ze zich niet afvragen waar we zijn gebleven?
Voor de rest van hun leven. Oh, de liedjes die ze zullen schrijven!
Ze zijn niet belangrijk. Morgen wordt een grote dag.
Sorry, wat?
Nou, het is altijd een grote dag morgen. We hebben een tijdmachine. Ik sla de minderen over.
Weet je, wat ik zei over terug zijn voor morgenvroeg?
Ben je ooit voor iets weggelopen omdat je bang was,
of nog niet klaar, of alleen... Alleen omdat het kan?
Eén keer... lang geleden.
Wat is er gebeurd?
Hallo?
Juist.
Dokter, er is iets wat ik je nog niet heb verteld. Nee. Wacht even, gaat daar een telefoon?
Bellen mensen jou op? - Nou, het is een telefooncel.
Zou je even willen opnemen?
Hallo?
Sorry, met wie?
Nee, echt. Wie?
Hij zegt dat hij de minister-president is.
Eerst de Koningin, nu weer de minister-president. Jij kent ze wel, hè?
Welke minister-president?
Eh, welke minister-president?
De Britse. - Welke Britse?
Welke Britse?
Winston Churchill voor jou. - Hallo, nee maar! Wat is er aan de hand?
Een lastige situatie, Dokter. Mogelijk erg gevaarlijk.
Ik denk dat ik je hulp nodig ben.
Geen zorgen, minister-president. We zijn al onderweg.
In bed, daarboven, liggen we in een diepe slaap...
Terwijl grotere genoegens verder beneden liggen.
Deze droom moet eindigen, deze wereld moet het weten.
We vertrouwen allemaal op het beest beneden.
Winston Churchill. - Dokter, bent u dat?
Cabinet War Rooms, hè?
Ik moet je iets laten zien. Ons nieuwe geheime wapen!
Dit is een van mijn cavaleristen. - Je wat?
Ik ben uw soldaat.
Jij hebt ze niet uitgevonden, ze zijn buitenaards. - Ze zullen mij de overwinning brengen.
Ze zijn iets van plan, maar wat? Wat willen ze?
Ik heb jullie iedere keer weer verslagen. Ik heb het hele bestaan van jullie gered.
Ik ben de Dokter, en jullie zijn de Daleks!
Aanschouw de reconstructie van de Daleks!
Vertaling: Regeer www.bierdopje.com